okt
20

“Mensen kunnen niet meer voor de gek gehouden worden”

• interview
• onderwerp: 
•  cultuur 
•  internet 
•  maatschappij 

Martijn Aslander (1972) is expert op het gebied van netwerken in de moderne informatiesamenleving. Aslander is mede-oprichter van www.lifehacking.nl en houdt zich bezig met onderwerpen als efficiënter omgaan met tijd en geld. Aslander ziet het optimaal gebruik maken van de hedendaagse technieken als dé manier om onnodig werk uit de weg te ruimen. De huidige hiërarchische modellen waar onze samenleving op gebouwd is, werken ook niet meer volgens de internetwizz. “Mensen kunnen niet meer voor de gek gehouden worden.”

Door: Fatiha Bazi

U bent een veelgevraagd spreker. Waar willen mensen het over hebben tijdens de bijeenkomsten waarvoor u gevraagd wordt?
“Hoe ze slimmer kunnen werken, hoe ze meer kunnen doen in minder tijd en hoe ze van al dat gedoe af kunnen komen. Ze willen de mogelijkheden van de wereld om hun heen ontdekken en leren gebruiken, zodat ze daar hun voordeel mee kunnen doen. Er is heel veel informatie en mensen willen leren hoe die informatie het beste gefilterd kan worden. Ik laat ze ook inzien dat je met geen of weinig budget ook dingen voor elkaar kunt krijgen.”

Hebt u het idee dat mensen tegenwoordig gemakkelijker leiding nemen over hun eigen leven doordat ze toegang hebben tot het internet?
“In mijn wereld hebben we het nooit over leiderschap. Als je iets wilt, dan moet je het gewoon doen en verder moet je niet zeuren. Tegenwoordig kun je dankzij computerkracht tegen bijna nul kosten heel veel in beweging zetten en dat is heel anders dan jaren geleden. Dat betekent dat de mogelijkheden enorm zijn toegenomen. Nu kun je veel meer om het systeem heen werken en op die manier bij mensen terecht komen die hoger op de ladder staan.”

Wat zijn de grootste dilemma’s waar mensen mee zitten?
“Hoe ga ik durven doen wat ik echt zou willen? Op welke plek moet ik zijn om mijn ding goed te kunnen doen? En hoe kom ik af van dat gedoe elke dag? Veel gedoe is overbodig in je dagelijkse werk, zoals vergaderen bijvoorbeeld over dingen die niet echt belangrijk zijn. Of twintig keer een aanpassing aan moeten brengen in een PowerPoint-presentatie. Ik zeg dan: neem iedereen die de baas over je probeert te spelen niet al te serieus en wees niet bang dat je geen baan meer zult hebben als je dat doet.”

Vindt u het heersende beloningsconcept - geld in ruil voor tijd - passen bij de huidige samenleving?
“Tijd ruilen voor geld is niet per se een goed idee. Als je meer geld zou willen verdienen bijvoorbeeld, dan moet je meer uren draaien of je moet hogerop klimmen in de hiërarchie. Maar als je hogerop klimt, omdat je meer geld wilt verdienen, dan zit je daar misschien wel om de verkeerde reden. Het is dan niet gezegd dat je hogerop beter tot je recht komt. Het levert ook een heleboel gedoe op, omdat er nou eenmaal minder plek is bovenaan de hiërarchie.”

Werken de hiërarchische modellen van nu dan nog wel?
“Het hiërarchisch model waar we nu mee werken is ontworpen in een tijd waarin we nog in fabrieken zaten. In die situatie was het handig dat iedereen tegelijkertijd in een gebouw was gezien de lopende band waar iedereen aan moest staan. Daarom had je ook gebouwen nodig waar iedereen van negen tot vijf kon zijn. Als het werk dan gedaan was, ging iedereen naar huis. Nou, dankzij dat gedoe hebben we files. Wat er inmiddels is veranderd, is dat om vijf uur het werk niet af is en we werken niet meer met onze handen. We werken met ons hoofd. Eenderde van alle kenniswerkers is ’s avonds creatiever, energieker en productiever dan ’s ochtends om negen uur. Dus we betalen hele dure mensen om ’s ochtends op te komen draven, terwijl ze ’s avonds op hun best zijn. Maar dan mogen ze het gebouw niet in. We werken in bedrijven ook nog met hele dure dingen: we moeten bureau's kopen en gebouwen huren terwijl we die dingen niet meer nodig hebben om werk gedaan te krijgen. De hiërarchische structuur binnen bedrijven zorgt er ook niet voor dat de kennis binnen een organisatie optimaal benut wordt. Er worden dure, complexe ICT- systemen gebouwd die niet werken, omdat het hele bedrijf al niet werkt. Ik zie om me heen dat jonge mensen denken: ja dag! Ik ga echt niet meer van negen tot vijf in een gebouw zitten, waar ik over vijf jaar pas mag doen wat ik nu al kan en ik mag niet eens zelf software downloaden. Jongeren van tegenwoordig hebben thuis krachtigere, gratis ICT in handen dan de ICT waar bedrijven mee werken. De jeugd laat zich wat dat betreft niks meer wijsmaken, omdat de informatie voor het oprapen ligt. Dat is niet tegen te houden. Dus die hiërarchische verhoudingen worden niet meer serieus genomen door jongeren: leuk hoor dat je de baas speelt, but I really don’t care.”

Denkt u dat dat op weerstand zal stuiten?
“Nou het heeft niet zoveel zin om weerstand te bieden aan mensen die niet voor je willen werken. Als ze niet voor je willen werken, dan kun je hoog en laag springen, maar dan doen ze gewoon niet mee. Mensen zijn al lang aan het ontdekken dat geld niet gelukkig maakt.”

Fatiha Bazi is medewerker van W!J

0 reactie(s)

reageer op dit bericht

Reageer

Naam

E-Mailadres

Bericht

Voer de onderstaande validatiecode in:

Niet goed leesbaar? Nieuwe code

Validatiecode