jan
27

“Je kunt nooit bij een hotel horen”

• media
• onderwerp: 
•  Nieuw wij 
•  cultuur 
•  religie 

Gisteravond zond de IKON al weer het laatste deel uit van de LUX-serie 'Grote denkers over de toekomst'. In deze vierde aflevering stond het thema 'Verlangen naar verbondenheid - voorbij de nostalgie' centraal. Aan het woord kwamen Charles Taylor, Antjie Krog, Ian Buruma, Nasr Abu Zayd, Zainab Al-Suwaij en Jonathan Sacks.

Sacks, geridderd Brits opperrabijn en filosoof, gaf middels beelden van gebouwen aan hoe hij denkt over de inrichting van de samenleving: "Voor de moderne tijd leek de samenleving op een groot landhuis met veel lege kamers. Toen vreemdelingen naar ons land kwamen gaven we hun kamers in dat landhuis en zeiden: welkom! Het probleem is: als de samenleving een landhuis is, is iemand de gastheer en zijn alle anderen maar gasten. Dus je had niet het gevoel dat je erbij hoorde als lid van een minderheid. Toen kwam de multiculturele samenleving. Het grote experiment dat Nederland en Engeland begonnen. Daarbij werd de samenleving gezien als een hotel waar iedereen zowel thuis als niet thuis was. Het probleem is: Je kunt nooit bij een hotel horen. Je logeert er, je noemt het niet ‘thuis’. En daarom moeten we een stap verder gaan dan de multiculturele samenleving en de samenleving radicaal zien als het huis dat we samen bouwen. Samengesteld uit alle bijdragen van alle verschillende groepen.”

Dit vierde deel van 'Grote denkers over de toekomst' wordt a.s. zondagmorgen herhaald op Nederland 2 om 11.27 uur. Kunt u hier niet op wachten, klik dan op onderstaande banner.

2 reactie(s)

Goede analyse van de multiculturele samenleving, vindt zijn vervolgverhaal erg soft. Natuurlijk moeten we samen bouwen, de vraag is alleen hoe. Heeft Sacks daar geen antwoord op?

reactie door uli op woensdag 27 januari @ 9:48 uur

Om het bij deze metafoor van hotelbewoners en hoteleigenaren te houden.

Als ik me in een hotel of in het land waarin dat staat wil gaan thuisvoelen, wil gaan landen wil gaan wortelen, zal ik mijn huis in mijn oude land moeten gaan los laten en opgeven. Het hebben van twee paspoorten houdt me dan in een dubbele en soms dubieuze loyalteit. De eigenaren van het hotel zullen me moeilijk vertrouwen. Ik kan met mijn tweede paspoort altijd weg, zij niet. Zij zullen harder vechten voor de eigen inrichting van het hotel, het is immers hun enige huis en thuis. Terwijl ik met mijn tweede paspoort een voorsprong heb, altijd kan dreigen met .. ja maar als het zo moet dan ga ik weg en dat is een schande voor jullie, ik kan hier niet mezelf , mijn oude zelf zijn.

Oplossingen heb ik ook niet. Ik weet alleen dat het zo goed en duidelijk zien van de problemen en er bewust mee leven op den duur nieuwe uitzichten brengt.

reactie door ad op woensdag 27 januari @ 11:59 uur

reageer op dit bericht

Reageer

Naam

E-Mailadres

Bericht

Voer de onderstaande validatiecode in:

Niet goed leesbaar? Nieuwe code

Validatiecode