Kunnen woorden schadelijk zijn? Zeker, in allerlei situaties en op divers niveau. Negatieve woorden kunnen iemands zelfvertrouwen schaden, andere mensen oproepen tot haat, kunnen mensen kleineren en kwetsen tot op het bot. Woorden zijn nooit neutraal, maar altijd geladen of belast met de spreker en zijn of haar attitude, mening, achtergrond en het moment zelf. "Taal is veel meer dan alleen een instrument waarmee mensen met elkaar kunnen communiceren. Woorden doen iets," zei Jean-Jacques Suurmond terecht in een opiniestuk in Trouw (jan. 2011).
Zonder zorg is er geen menselijk leven mogelijk. Bij ons mensen wordt een kind geboren terwijl het eigenlijk nog een embryo is. Het kan bijna niets, behalve knijpen, zuigen en zich ontlasten. De meeste dieren kunnen veel meer wanneer zij geboren zijn. Maar mensenkinderen kunnen minstens één ding beter dan de dieren: imiteren, navolgen, nabootsen. Eenmaal geboren, gaat de ontwikkeling snel.
Toen de negentienjarige Amina uit de kleren ging en fier haar met zwarte letters beschilderde borsten aan haar Facebook-community toonde, was de wereld te klein. Niet alleen werd de foto door Facebook verwijderd omdat tepels ongewenst zouden zijn, ook moest ze onderduiken en werd ze niet alleen door radicale gekken maar ook door haar familie achtervolgd. Overigens waren op Facebook mannelijke tepels niet ongewenst. Dat zijn ze eigenlijk nog steeds niet. Vrouwen worden immers niet wild van een mannelijke tepel en mannen blijven braaf achter hun computerscherm zitten. Maar als een vrouwelijke tepel in beeld komt… ook als ze er woedend bij kijkt… ook als die half-beschilderd is met protestleuzen tegen juist die mannelijke seksuele agressie… moet ‘ie van het internet af.
Tolerant is een veelgebruikt woord. We moeten tolerant zijn naar onszelf, onze medemens, onze omgeving, God en meer. Het woord geeft aan dat, hoewel niet alles even prettig is en van een leien dakje gaat, we ons daartoe toch moeten verhouden. En 't meest gepast of wenselijk is over het algemeen een tolerante houding. Het woord heeft iets ongemakkelijks. Er gaat impliciet al iets uit van "Nou ja, 't mot maar".
In de televisieserie De Gouden Eeuw komt ook de Unie van Utrecht ter sprake. Zeven autonome gewesten gaan in 1579 een verbond aan. Tegenover het geweld van buiten vormden ze één gewest. Dat besluit had grote consequenties. Hoe moet je de eenheid bewaren in een land met kerkelijke minderheden? Besloten werd één kerk de voorkeur te geven: de gereformeerde kerk.
Het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) werkt aan een slim, vaardig en creatief Nederland. OCW wil dat iedereen goed onderwijs volgt en zich voorbereidt op zelfstandigheid en verantwoordelijkheid. Verder wil het ministerie dat iedereen cultuur kan beleven en dat leraren, kunstenaars en wetenschappers hun werk kunnen doen. (Bron: www.rijksoverheid.nl/ministeries/ocw)
Je hebt kunstenaars en je hebt levenskunstenaars. Tot deze laatste behoort Joost Conijn. Joost is een aparte figuur binnen de kring der artistieken. Hij bouwt zijn eigen vliegtuig en gaat
er in de Sahara de lucht mee in (twee meter); hij bouwt een auto van hout met als brandstof houtblokken en toert door de Balkan; hij maakt een fietstocht door de ruige bergen van Rif-Marokko en slaapt onder bomen en eet bij vreemden.
“Ik ben het zo zat,” raast Shyma terwijl ze nerveus aan haar sigaret trekt. “Vandaag vroegen mijn leerlingen me weer: 'Juffrouw bent u moslim of christen? Wat gaat het ze aan! Waarom moet dit toch telkens weer een issue zijn.” Woest blaast ze de grijze rook uit. Dan glimlacht ze. “Weet je wat ik hen heb geantwoord? 'Ik ben Jood!' Je had hun gechoqueerde gezichtjes moeten zien.”
Toen ik in 1951 op het gymnasium kwam, werd mij in het eerste jaar de Latijnse spreuk meegegeven: non scholae sed vitae discimus of in het Nederlands: ‘wij leren niet voor de school, maar voor het leven’. Het ging er dus niet in de allereerste plaats om hoge punten te halen op school, weetjes te leren, Latijnse en Griekse verbuigingen uit je hoofd te kennen, de stelling van Pythagoras toe te passen, maar om te leren zinvol te leven. De lessen moderne en klassieke talen, wiskunde, schei- en natuurkunde, geschiedenis en aardrijkskunde moesten bijdragen aan onze levenskunst. De uitvinders van het gymnasium meenden, althans zo heb ik dat meegekregen, dat vooral door de klassieken te lezen, zoals Plato, Homerus, Herodotus, Livius, Tacitus, Ceasar, Virgilius en eventueel latere schrijvers als Johannes Chrysostomos en Augustinus, de menselijke geest gekneed zou worden en de jonge mens tot geestelijke volwassenheid gebracht zou worden.
"Macht hebben en er geen gebruik van maken, dat is pas beschaving" volgens letterkundige Cees Buddingh. Ik wijzig één woord: "Macht hebben en er geen misbruik van maken, dat is beschaving". Het kabinet wil de eigen AWBZ-bijdrage verhogen. Dat levert schrijnende situaties op. Dat niet alleen de gepensioneerde oudere, de chronisch zieke eraan moet geloven, maar nu ook de ontvanger van smartengeld, gaat ver. De kloof tussen rijk en arm wordt groter. Misschien dat er per saldo wel wat meer geld in de grote pot komt, maar ethisch worden we er niet rijker van.
De eerste associatie met het woord ‘contact’ die ik heb is typisch modern. Ik moet denken aan een contactsleuteltje dat je in de auto omdraait. Als het goed gaat, hoor je een kleine explosie, gevolgd door een geruststellend gezoem. Anders hoor je niets: een stilte, er is in de auto geen beweging te krijgen. Contact is een vonk die over springt. Soms springt de vonk niet over en komt er geen contact tot stand. Of de vonk springt wel over, maar zet zich niet door, hapert en weigert. De stilte is oorverdovend.
Toen de meester ging zitten voor het avondgebed liep de kat van de ashram in de weg en leidde de gelovigen af. Daarom beval hij dat de kat moest worden vastgebonden gedurende het avondgebed. Na de dood van de meester werd de kat nog steeds vastgebonden tijdens de avonddienst. Toen de kat stierf, werd er een andere kat naar de ashram gehaald om tijdens het avondgebed vastgebonden te worden. Eeuwen later werden er doorwrochte verhandelingen geschreven door de geleerde aanhangers van de meester over de spirituele betekenis van het vastbinden van een kat tijdens het avondgebed.
Schrijf u in voor onze nieuwsbrief en ontvang periodiek onze updates.
Wiedema heeft het natuurlijk juist niet over verzuiling. Hij vertrekt juist van de multiculturele maatschappij en stelt daarom dat het duale stelsel..
op Levensbeschouwing op school maakt leerlingen betere...
door evert van as op 23 mei @ 16:11
Mijn website http://www.oecumenischfatima2017.info een upgrade in het Engels gegeven en aangemeld INTR*A...
op Gezocht: Kandidaten voor de INTR°A Projectprijs
door stryber op 23 mei @ 13:54
wauw, het raakt me diep in mijn hart. respect roept respect op. liefs Liesbeth
op "We noemen hem Adam, de stamvader van alle...
door liesbeth op 23 mei @ 10:34
Wat ontroerend en scherp gezien! Prachtig... En ik hoop dat het hier nooit om "grenzen bereiken" gaat, juist om het verleggen van grenzen zodat..
op "We noemen hem Adam, de stamvader van alle...
door veerle op 22 mei @ 22:56
Een bevlogen tekst door een verloskundige met passie, respect en veel vingerspits gefuhl . Mooi verhaal
op "We noemen hem Adam, de stamvader van alle...
door sarah op 22 mei @ 22:37