recente berichten

  • jan '13
    07

    Hoe Paulus in Jellinek belandde

    Afgelopen kerst waren mijn gedachten sterker bij Paulus dan Jezus. Ik vroeg me af: Hoe zou ‘t Paulus vergaan als hij nu door Amsterdam zou rondlopen?

  • jan '13
    02

    Zonder huisdeur?

    Vanouds is in de meeste culturen de samenleving opgedeeld in een openbaar terrein en een huiselijk terrein, in ‘de straat’ en ‘achter de voordeur’. Het publieke deel was het gebied van religie, politiek, economie en rechtspraak. Het werd beheerst door de mannen. Door hun geweld, het aanwijzen van wie onze vijand is en de strijd tegen de vijand beheersten zij het publiek gedeelte. Daarnaast had je het huis, de intimiteit en het privé, het terrein waar de vrouwen heersten en ze hun zonen de strijdliederen leerden tot ze oud genoeg waren om aan de gewapende strijd mee te doen. Op dit ogenblik bepleiten sommigen dat de godsdienst moet verdwijnen achter de voordeur, een privé zaak is, geen rol in het publieke debat meer mag hebben.

  • dec '12
    11

    De dwaasheid van Kerst

    Kerst is een dwaas gebeuren. De almachtige God smokkelt zichzelf als een baby de wereld binnen, in een stal. Verlopen herders en vreemdelingen brengen hem eer. Niet bepaald de Zoon van God uit de klassieke mythen en sagen die als held of keizer de wereld binnenschrijdt. De Griekse denker Celsus vond de armoedige afkomst van Jezus reden genoeg om het christelijke geloof af te wijzen.

  • dec '12
    10

    De verlichting bij mij thuis

    De sneeuw voor mijn raam wordt opgejaagd door een nietsontziende wind. De zon doet geen poging meer door het grijs te breken. Ik doe een lamp aan, nestel me op de bank met mijn laptop. Ik maak me zorgen over hoe het land bestuurd wordt, over hoe we met elkaar omgaan, over de intolerantie die onder het mom van 'generaal belang' steeds meer de kop opsteekt. Op een nette manier uiteraard, we leven in een beschaafd Nederland. 

  • dec '12
    03

    Verlicht

    Wanneer ik als kind van de lagere school naar de kerk liep, kwam ik door een straat met een synagoge waar in verschillende huizen voor het raam kaarsen brandden op de chanoeka-kandelaar. De chanoeka moet ons herinneren aan de herovering en inwijding van de tempel door de Maccabeeën. Volgens een legende raakte de hoeveelheid lampenolie toen niet op. Het chanoeka-feest past goed bij kerstmis dat ook een lichtfeest is. Buiten de kerk nog meer dan in de kerk, gezien de vele versierde huizen.

  • nov '12
    27

    Paradijs!? Mij niet gezien!

    Ik blijf wel hier. Voor mij geen laaghangend fruit of rivieren van water, melk of honing. Geen perfect klimaat; niet te heet en niet te koud. Ik wil dronken worden en hoofdpijn krijgen van mijn wijn! Ik wil niet bediend worden door jongens met de eeuwige jeugd. En ik wil al helemaal geen 72 maagden. Ik wil ook geen bomen vol fruit, geen bomen van leven of kennis van goed en kwaad. Er is mij nooit gevraagd: wil je wel naar het paradijs? Het paradijs wordt altijd zo voorgesteld dat je er wel heen moet willen. Nou, mij niet gezien!

  • nov '12
    27

    God als moederkloek

    De bekende politicoloog en auteur Monique Samuel vertelde eerder dit jaar op deze site waarom zij zich zo thuisvoelt in 'haar stad' Leiden. Deze prachtige studentenstad heeft ze even vaarwel moeten zeggen, want op dit moment zit Samuel aan de andere kant van de wereld, in Oeganda, Oost-Afrika, voor een journalistiek project over vrouwenrechten. De afgelopen weken schreef ze twee blogs over haar avonturen voor Nieuwwij.nl (klik hier en hier om deze te lezen), vandaag haar laatste blog.

  • nov '12
    26

    Zwarte Piet for president

    Stel dat Nederland exact hetzelfde land was als vandaag met als enig verschil dat er geen Zwarte Piet was. Dan weet ik zeker dat bij een Holland Got Talent-achtige zoektocht naar een hulpje voor Sinterklaas, een parodie op iemand van Afrikaanse afkomst in achttiende-eeuws kostuum, gespeeld door een blanke, de voorronde niet eens zou halen.

  • nov '12
    14

    Paradijselijke momenten

    Aan de taupe geverfde muur van mijn woonkamer hangt een tekst. Die tekst werd een paar jaar geleden voor een derde keer aan een muur genageld na evenzoveel verhuizingen. Behalve dat het speciaal voor mij gemaakt werd met zweet, tranen én veel contactlijm op plexiglas, inspireert de tekst mij vaak tot stil mijmeren. "You may say I am a dreamer, but I am not the only one."

  • nov '12
    12

    Het Paddoparadijs

    Daar stond ik. Diep in een reusachtig woud. Ik kon een uil horen ademen, zo stil. Recht voor mijn sprakeloze ogen knetterde een vuur. Wie in godsnaam stak dit vuur aan? Geen sterveling te bekennen. Ineens, vlak achter mij, klinkt getik; het geluid van neervallende druppels; druppels die op een deken van mos en bladeren vielen. In de woudse leegheid galmden ze als een woeste waterval. Maar water kon het niet zijn; al dagen geen druppel uit de hemel. Wat dan wel? Allerlei buitenissige fantasieën duikelden over elkaar heen maar de werkelijkheid verzin je niet: Toen ik de moed opbracht mij om te draaien, bungelde daar een kolossale ree; hangend met de achterpoot aan een dikke tak die krom boog door ‘t gewicht; de opengereten buik was ontdaan van alle ingewanden. Uit de ribbenkast wasemde een damp. De kastanjebruine ogen keken mij glazig aan, alsof ‘t verbaasd was dat ik daar stond. In dikke karmozijnrode klonters druppelde het bloed langs de opengesperde bek omlaag. Ik zette het op een lopen; in een vaart die Armstrong met tien liter epo niet had kunnen bijbenen, alsof ik een geest was die naast mijn lichaam liep.

  • nov '12
    05

    Ten Paradijze

    "Ten Paradijze geleiden u de engelen…" Zo begint het lied waarmee van oudsher in de katholieke traditie de overledene uit de kerk wordt weggedragen naar zijn graf. In de jaren zeventig is deze tekst vaak vervangen door een ander lied: "Niemand leeft voor zichzelf, niemand sterft voor zichzelf. Wij leven en sterven voor God onze Heer, aan Hem behoren wij toe", een tekst ontleend door Huub Oosterhuis aan de brief van Paulus aan de Romeinen (14, 7-8) en door B. Huyberts op muziek gezet. Deze tekst laat meer open wat de bestemming is van de mens en of er wel een bestemming is.

  • okt '12
    23

    Notie van continuïteit

    Wat inspireert mensen? Wat inspireert mij? Wat raakt mij en zet mij in beweging? Hoe komt het dat er in het ritme van de gewone dagelijkse activiteiten van die momenten zijn dat er dingen gebeuren, die je niet kunt benoemen of verklaren? Wie of wat activeert het buitengewone dat zich zowel in het klein als in het groot manifesteert?

rubrieken

overzicht onderwerpen

W!J op flickr

nieuwsbrief

laatste reacties

© 2008 - 2013 DSTS | rss | developed by mangrove