recente berichten

  • mrt '12
    05

    Wat kom jij in de wereld doen?

    Plotseling staat het woord er: idealen. Ik word me ervan bewust dat ik dit woord al geen jaren meer heb gebruikt en het ook anderen niet heb horen gebruiken. Ik herinner me dat de Nederlandse Dominicanen in de jaren vijftig een folder hadden om jongens te verlokken Dominicaan te worden. De folder was heel aardig, duidelijke letters, goede foto’s en had als titel: ‘Wat kom jij in de wereld doen?’. Er werden verschillende mogelijkheden aangeboden – ik ben ze vergeten, maar vooral het Dominicaan zijn werd aangeprezen. De titel veronderstelde dat je geboren was om iets in de wereld te doen. Anders gezegd: dat je een ideaal had, iets waaraan je je leven wijdde. Je kon ook meerdere idealen hebben. Een ideaal betekende een centraal punt hebben in je leven. Je doet misschien van alles en nog wat, maar de rode draad in je leven is je ideaal: piloot worden, of bakker, journalist of priester en Dominicaan. Het was een folder vol idealen.

  • feb '12
    29

    Stuur een tweet

    Tijdje terug belde Elsevier. Of ik wilde meewerken aan een grote coverstory over de ‘succes-Marokkaan’. De redactie was van mening dat de media te veel aandacht besteedden aan slechte Marokkanen, terwijl er ook zoveel goede Marokkanen rondlopen. Kennelijk groepeerde men mij bij de onzichtbare gilde der goede Marokkanen – en dat moest maar eens breed over het voetlicht komen. Nu, voor vleierige praatjes ben ik uiterst vatbaar, dus ik deed mee. En daar stond ik dan, twee weken later, de goede Marokkaan uit te hangen, die zoveel last had van de slechte Marokkaan. Idioter kon bijna niet.

  • feb '12
    20

    40 dagen geen Facebook

    Nog voordat ik mijn mail check of mijn schoolrooster, klik ik snel op Facebook. Mijn ogen vliegen de linker bovenhoek in. Hoeveel notificaties heb ik? Nog nieuwe vrienden en persoonlijke berichten? Ik beloof mezelf alleen maar even de gesprekken af te handelen, die ene foto te liken of dat korte berichtje te lezen. Maar na een half uur vind ik mezelf in een vakantiealbum van een vriend van mijn broer. En zo gaat het nu elke keer. Er is iets magisch waardoor ik maar blijf doorklikken en geïnteresseerd blijf in andermans leven op Facebook.

  • feb '12
    15

    Duim omhoog voor Facebook!

    Het is kwart over 12 ’s avonds op een dinsdagavond en ik bekijk de foto’s van het zoontje van oud-studiegenote Marjolein. Het is zes jaar geleden dat ik haar voor het laatst zag. Ik blader door de foto’s en klik zo nu en dan op het duimpje onder de foto. Daarmee like ik de foto’s van de telg van mijn oud-studiegenote. Het is kwart voor één als ik eindelijk de laptop dichtklap, 72 babyfoto’s verder. Marjolein is één van mijn 452 Facebook-vrienden.

  • feb '12
    14

    Virtuele veertjes

    Met een geoefende John Wayne-swagger pakte hij zijn .45 en schoot cowboy Tommy Jordan een heel patroon leeg op de laptop nadat hij met dik zuidelijk Amerikaans accent aan de wereld uitlegde waarom zijn dochter in deep trouble is. In het digitale tijdperk kent de tough love van deze liefhebbende vader geen grenzen. Dochterlief zal het nooit meer in haar hoofd halen om op facebook te jeremiëren over het dictatoriale opvoedingsbeleid van haar ouders.

  • feb '12
    13

    Het beeldscherm van ons leven

    Nog maar enkele decennia geleden waren de eerste aardschokken waarneembaar: de uitvinding van de computer. Kamervullende apparaten waren het. En zoals aardbevingen vaak de voorlopers kunnen zijn van een tsunami, was dit ook het geval met de introductie van deze uitvinding.

  • feb '12
    06

    Aan het lijntje houden

    Verschillende keren per week word ik door de computer gevraagd of ik niet opgenomen wil worden in de lijst van vrienden of zakelijke relaties via Facebook of Linkedln. Daarop ingaan betekent nog meer tijd besteden achter de computer om boodschappen te lezen en te versturen. Daar komt nog bij dat ik de hinderlijke gewoonte heb bijna alle e-mails te beantwoorden. Tot nu toe heb ik de bekoring doorstaan, en heb ik geweigerd me aan te melden als vriend. Ik schrijf liever een gewoon e-mailtje, en soms schrijf ik zelfs een brief die uiteindelijk te voet bezorgd moet gaan worden.

  • jan '12
    28

    Net geen Donnerbon

    Ze boffen toch maar, de zusters clarissen coletinen te Eindhoven. Die zusters dragen een bijna gezichtsbedekkende sluier, nog iets gezichtsbedekkender dan de sluier van de zusters birgitinessen te Weert en Uden en de aanbiddingszusters van Steyl. Maar ze boffen: neus, mond en kin blijven zichtbaar. Was dat niet het geval geweest, dan hadden de zusters grote kans gelopen om onderweg naar hun halfjaarlijkse tandartsbezoek door oom agent aangehouden te worden. En dan had oom agent de brave zusters op de bon geslingerd. Mooi even 390 euro aan je habijt.

  • jan '12
    16

    The Inner Voice of Holland

    Ruim 100.000 kinderen gaan in Nederland gebukt onder problematische verwenning, schrijft pedagoog Willem de Jong in zijn boek Het verwende kind syndroom, dat onlangs verscheen.

  • jan '12
    13

    Introspectie en heroriëntatie

    Wat zou het heerlijk zijn geweest als we op 31 december 's nachts om 0.00 uur de bladzijde van 2011 hadden kunnen omslaan en daarmee alle ellende van het afgelopen jaar achter ons hadden kunnen laten om met een schone, nog onbeschreven lei in 2012 te beginnen! Geen gezeur meer over bezuinigingen, de wankele euro, de economische crisis en het financieel bankroet van vele eurolanden die het dolce farniënte prefereren boven het verlangde begrotingstekort.

  • jan '12
    04

    Ik voel mij Tarzan

    Voor dag en dauw belde een goede vriend aan. Hij had een hengel bij zich. Ik monteerde een werpmolen op de mijne en maakte de felgekleurde dobber vast. Het dunne nylon was doorzichtig en onzichtbaar voor de vissen, en eigenlijk ook voor mij.

  • jan '12
    02

    Zijn we in een crisis?

    Zijn we in een crisis? Het is raar die vraag te stellen aan iemand die eind november op een feestelijke bijeenkomst een boek heeft gepresenteerd met de titel Rond de Crisis. Reflecties vanuit de Girard Studiekring, een bundel met achttien artikelen. Het boek is geen volledige analyse van wat de huidige crisis wordt genoemd: de auteurs cirkelen als het ware rond de huidige crisis, tasten haar af, zoeken een weg, maar pretenderen niet een oplossing uit de hoge hoed te kunnen toveren. Ze zijn het erover eens dat de huidige crisis meer is dan louter een economische crisis.

rubrieken

overzicht onderwerpen

W!J op flickr

nieuwsbrief

laatste reacties

© 2008 - 2013 DSTS | rss | developed by mangrove