We zijn er trots op dat we in Nederland steeds langer leven; de levensverwachting bij geboorte in 2040 is voor mannen 83 en voor vrouwen 87 jaar (Doeke Post (red), Met het oog op het einde). Maar langer leven betekent niet dat we klachtenvrij onze laatste levensfase tegemoet zullen zien. Natuurlijk wordt wetenschappelijk geïnvesteerd om meer inzichten te krijgen in verouderingsprocessen, maar de huidige stand van zaken is dat we tot nu toe (nog) geen adequaat antwoord hebben op vele chronische ziekten. Kwantitatieve levensverlenging blijkt niet per se ook een kwalitatieve toevoeging.
Bekeringsverhalen, je hebt ze in alle soorten en maten. Voor de een zijn deze verhalen prachtige verhalen om aan te horen en om door te geven, voor de ander zijn ze verschrikkelijk en een confrontatie met het eigen geloof. De komende maanden zal Nieuwwij.nl meerdere bekeringsverhalen en interviews met bekeerlingen plaatsen om het gesprek over bekeringen en het effect dat die verhalen hebben te blijven voeren. Vandaag: het verhaal van Sanne.
De diversiteit in levensbeschouwelijk en religieus opzicht wordt onvoldoende onder ogen gezien in de gezondheidszorg. Religie en levensbeschouwing zijn niet los verkrijgbaar. Ze zijn vermengd met culturele, etnische en/of gender-diversiteit. Het is dringend noodzakelijk dat Geestelijke Verzorging in àlle zorg-instellingen de interculturele of interreligieuze toon zet. Het gaat hierbij om beleidsontwikkeling en implementatie in de breedte van de gezondheidszorg, en om educatie van en samenwerking met andere disciplines. Er is nog in te weinig zorginstellingen interculturele geestelijke verzorging. Daardoor functioneert dit te incidenteel, vrijblijvend.
Theologen, religiewetenschappers en andere reli-profs krabben zich de laatste tijd nogal eens peinzend op het hoofd: stilteretraites zijn populairder dan ooit, de Happinez vliegt de winkel uit en veel mensen willen rituelen voor de belangrijke momenten in ons leven. Maar naar de kerk gaan, ho maar. Waar haalt men tegenwoordig dan de 'religieuze' ervaring vandaan? Gisteren organiseerde De Balie in Amsterdam een avond over 'Generatie IK: Het collectieve geloof in onszelf'. Onder leiding van Brandstof-oprichter Laurens Knoop werd er gezocht naar een antwoord op deze vraag.
"Sinds ik van de praktijkschool af ben drie jaar geleden, heb ik niets te doen. Ik heb geen contact meer met mijn vriendinnen van school. Ik zoek werk, maar wordt nergens aangenomen. Wat nu? Ik weet het niet, mijn ouders ook niet." (meisje van 19 jaar, met licht verstandelijke beperking)
"Ook al ben ik gehandicapt, ik blijf een mens." (Ayse, 27 jaar in film Ayse, zoals ze is)
"Mijn broer van 40 jaar is verstandelijk beperkt en woont bij mijn ouders. Wie zorgt er voor hem als mijn ouders dat niet meer kunnen?" (zus)
"De toekomst ligt thuis. Zolang we kunnen zorgen we voor haar, en anders nemen haar zussen het van ons over" (ouders van 21-jarige vrouw met Down)
In drie elkaar opeenvolgende verkiezingen voor de Duitse Rijksdag haalde de NSDAP van Adolf Hitler achtereenvolgens 37,3% van de stemmen (juli 1932), 33,1% (november 1932) en 43,9% (maart 1933). Bij de laatste verkiezingen was de NSDAP-leider inmiddels Rijkskanselier. De NSDAP ging de diverse verkiezingen in met een programma waarin onder andere het volgende stond: “Niemand kan (staats)burger zijn, die geen lid is van het Duitse Volk. Slechts iemand van Duitse bloede - zonder aanziens des geloofs - kan lid van de Natie zijn. Een Jood kan daarom geen lid zijn.” Dit zonder meer discriminerende programmapunt weerhield een groot deel van het Duitse volk niet op de NSDAP te stemmen, de partij, die bovendien streefde naar het eerherstel van de Duitse natie na de vernederingen van Versailles in 1919.
Als beginnend predikant zonder kerkelijke gemeente begon ik eind juni 2010 met mijn werkzaamheden op IJburg. Maar waar en hoe te beginnen? Ik zocht contact met de plaatselijke pers en met mensen die op dit jonge eiland (in de eerste jaren van deze eeuw is IJburg uit het IJ opgespoten) zich hadden ingezet voor de samenleving.
Op 4 mei 2013 hield generaal b.d. Peter van Uhm een toespraak tijdens de herdenkingsplechtigheid bij het Nationaal Monument op de Dam. Op veler verzoek plaatsen wij hieronder de tekst van deze toespraak. Verder willen wij u wijzen op de Joblezing die Van Uhm a.s. zal woensdag houden in het Brabantse Berkel-Enschot. Van Uhm zal ingaan op het thema van deze bijeenkomst: ‘Van lijden kun je leren’. Voor meer informatie: klik hier.
Een filmrecensie moet eigenlijk vooral een aanbeveling geven: kijken of niet kijken. Het al dan niet geven van die aanbeveling is in het geval van de film Hannah Arendt (Margarethe von Trotta, 2012) niet gemakkelijk. Eind april was er in het Rialtotheater in Amsterdam een persvoorstelling van de film die binnenkort ook bij u in de buurt te zien is.
Recent werd in Amsterdam het boek Van droom naar daad. Paul Rosenmöller in gesprek met prominente denkers en doeners gepresenteerd. Ditt boek bevat twaalf bewerkte interviews uit het radioprogramma OBA Live, met o.a. Wubbo Ockels, Manuela Kalsky, Anne-Mei The en Maurice de Hond. Hieronder vindt u het interview met Anne-Mei The, hoogleraar langdurige zorg en dementie aan de Universiteit van Amsterdam en lector palliatieve zorg aan de Hogeschool Windesheim. Reacties zijn welkom via onderstaand reactieformulier.
Pleidooien voor tolerantie zijn in Europa van betrekkelijk recente datum. Hoe komt dat? Misschien om de volgende redenen. Als je (1) aanneemt dat waarheid in geloofszaken bereikbaar is, en (2) aanvaardt dat je ziel en zaligheid daarvan afhangt, dan is er in je denken vrijwel geen plaats voor tolerantie. Om je tolerant op het gebied van religie op te stellen moet je, zo lijkt het, (3) religieus scepticus zijn, en (4) niet in hemel en hel geloven.
De Koerdische filosoof Nazwad Jemal duikt in de geschiedenis op zoek naar tolerantie binnen de islam. Van belang hierbij zou de Verlichting zijn, een periode met een wetenschappelijke houding en afkeer van dogmatisch geloven. Heeft de islamitische wereld een Verlichting doorgemaakt?
Schrijf u in voor onze nieuwsbrief en ontvang periodiek onze updates.
Mensen zijn heel "anders" als je ze 1 op 1 hebt. Het eerste woord, de begroeting, is van belang. Natuurlijk in OV heb je de ander niet alleen,..
op Zorg om het woord - zorg om elkaar
door anne op 21 mei @ 18:42
Bij elk woord hoort een verhaal, zowel non-verbaal als verbaal in Combinatie van achtergrond gereageerd ieder als persoon. Het is de kunst om hier..
op Zorg om het woord - zorg om elkaar
door els keldermans op 21 mei @ 17:28
Helder geschreven en duidelijk Marianne, het zelfde bespeur ik ook om mij heen in trein en bus in het UMCG. Wat mij steeds opvalt hoe jammer dan dat..
op Zorg om het woord - zorg om elkaar
door bertus hulshof op 21 mei @ 15:22
in de gewone hedendaagse maatschappij is het taalgebruik verbasterd tot scheldwoorden, eigen meningen als de waarheid en vulgaire opmerkingen. er is..
op Zorg om het woord - zorg om elkaar
door ren op 21 mei @ 14:55
Het geheel is meer dan de som der delen. Die zienswijze past mooi in jouw verhaal. Zorgen om het woord, zorgen om elkaar. Deze woorden zeggen..
op Zorg om het woord - zorg om elkaar
door jacques smeets op 21 mei @ 13:25