Wie is Nora Kasrioui?

“Ik wil een bijdrage leveren aan een betere samenleving, aan vooruitgang en bewustwording. Ik heb voor het maandblad Opzij geschreven over solidariteit, emancipatie, rechtvaardigheid, duurzaamheid, vrede, vrijheid en onderdrukkingsmechanismen. Ook vraagstukken over in- en uitsluiting hebben mijn belangstelling.

Al lange tijd ben ik maatschappelijk actief op de gebieden vrouwenemancipatie, jongeren en mensen in kwetsbare situaties. Een functie is voor mij geen doel op zich maar een instrument om je doelen te verwezenlijken. Want als het bekleden van een functie een doel op zich zou zijn, dan creëer je volgens mij voor jezelf een instabiele basis. Loopbanen eindigen ooit eens. En wie ben je dan nog als je functie weg valt? Daarom is het belangrijk om je kernwaarden en je missie te kennen. In tijden van crisis, wanneer het op de arbeidsmarkt stormt, kan dit een goede richtingaanwijzer zijn.

Het verbinden van mensen die aan de onderkant van de samenleving leven met mensen die het, in maatschappelijk opzicht, goed hebben, hoort bij wie ik ben. Beide groepen kunnen eigenlijk niet zonder elkaar, ze hebben elkaar veel te bieden. Ook binnen stichting Brood en Rozen, waar ik oprichter van ben, zie ik dit terugkomen. Vrouwen met veel kennis en een goed netwerk werken samen met vrouwen die deze kennis en ervaring goed kunnen gebruiken. Naast kennisdeling en bewustwording dragen deze contacten ook bij aan positieve beeldvorming.”

In een eerder interview gaf je aan dat je een ‘humanistische moslima’ bent. Wat bedoel je daarmee?

“Dat heb ik tegen het dagblad Trouw gezegd in het kader van Internationale Vrouwendag. Een opmerking van 2 jaar geleden. Wat ik daarmee zei is dat ik het belangrijk vind dat er aandacht is voor wat mensen zelf willen. Door de jaren heen heb ik genoeg mensen ontmoet die gebukt gaan onder hetgeen ze vanuit de opvoeding hebben meegekregen, al dan niet religieus ingegeven.

Om een voorbeeld te geven: ik heb moslimvrouwen ontmoet die zeiden dat ze van huis uit en/of van hun man niet op de foto mochten, terwijl zijzelf het niet erg vonden om op de foto te gaan. Ze hadden de neiging om te luisteren naar wat hen opgedragen werd. Dat vind ik voor die vrouwen in kwestie uitermate frustrerend. Tegen die vrouwen zei ik dan: onderzoek autonoom wat jij, nu je volwassen bent, zelf van die opvatting vindt en wat er gebeurt als je de arbeidsmarkt opgaat. Het is belangrijk dat zij bewust kiezen en niet een opvatting klakkeloos overnemen.”

Wat doet Brood en Rozen?

“We zijn een ideële stichting, een vrouwenrechtenorganisatie gericht op het versterken van autonomie en netwerk. Met steun van het Skanfonds, de KNR, het Oranje Fonds, Haëlla Stichting en de sociale dienst van de gemeente Breda, hebben wij de innovatieve ‘Brood en Rozenaanpak’ ontwikkeld, om bij vrouwen in de bijstand het vertrouwen in het eigen kunnen te versterken.

Ons programma bestaat uit een intensieve Brood en Rozenleergang en een netwerkstage. Het programma is gericht op innerlijke transformatie, waarna bijstandsvrouwen met vertrouwen en kracht het leven en de arbeidsmarkt tegemoet kunnen treden. Ook verbindt het programma maatschappelijk succesvolle coaches en bijstandsvrouwen.”

Waarom heb je Brood en Rozen opgericht?

“Bepaalde dingen vergeet je niet. Een paar jaar geleden in aanloop naar Internationale Vrouwendag, kreeg ik verschillende uitnodigingen toegestuurd. Wat mij aan die uitnodigingen opviel was dat je om toegang te krijgen tot het programma behoorlijk veel entreegeld moest betalen, variërend van 55 tot 75 euro. Als werkzoekende vrouwen konden we dat niet betalen natuurlijk.

Samen met andere werkzoekende vrouwen realiseerde ik me dat een dergelijk tarief per definitie vrouwen netwerkkansen ontneemt. Entreegeld vragen is niet zo erg, een dergelijk programma moet ergens van betaald worden, maar de hoogte van het bedrag in combinatie met een programma gerelateerd aan Internationale Vrouwendag mag geen uitsluiting uitstralen. Internationale Vrouwendag gaat om solidariteit en vooruitgang. Dan past het niet om zo’n hoge drempel in het programma in te bouwen.

Deze situatie zorgde ervoor dat ik me ging verdiepen in de betekenis van Internationale Vrouwendag. Ik kwam erachter dat de woorden ‘Brood en Rozen’ in Amerika op 8 maart in 1908 geïntroduceerd werden door vrouwelijke textielarbeiders en dit deelde ik met de vrouwen die ik uitnodigde om mee te doen. Tijdens een staking gingen ze de straat op en riepen ze: ‘Wij willen brood en rozen!’ Zij vroegen om goede arbeidsomstandigheden en een goed leven.

Broodenrozen

Wij, Bredase vrouwen kwamen in aanraking met andere vrouwen die via het UWV en de sociale dienst ook op zoek waren naar werk. We ontdekten dat er bijstandsvrouwen zijn die nog niet direct bemiddeld kunnen worden. Vaak zijn dat vrouwen die het een en ander hebben meegemaakt. Het kunnen alleenstaande moeders zijn die verlaten zijn door hun man en er ongewild alleen voor staan, of vrouwen die plotseling hun baan verliezen en geen sociaal netwerk hebben om op terug te vallen. Deze vrouwen ondersteunen elkaar nu.”

Waarom alleen vrouwen?

“In het programma van de sociale dienst in Breda misten wij een ‘warm’ onderdeel waarin vrouwen de ruimte krijgen om aan zichzelf te werken, voordat ze de arbeidsmarkt opgaan. De mannelijke energie, gericht op het maken van snelle stappen, blijkt niet voor iedereen te werken. Zeker, economische zelfstandigheid is belangrijk. Voor vrouwen is dat nog belangrijker, juist omdat armoede hen vaak het hardst treft, vooral als er kinderen bij betrokken zijn. Maar alleen focussen op hoge uitstroomcijfers doet geen recht aan de situatie waarin die bijstandsvrouwen verkeren noch aan hun behoeftes. Wanneer alles in je leven instort, is het belangrijk even een pas op de plaats te maken en het innerlijk huis weer op te bouwen.

Wat de Brood en Rozen-leergang zo sterk maakt is dat we vanuit zingeving, spiritualiteit en maatschappelijke verbinding werken. Dat zijn onze kernwaarden. We hebben de afgelopen jaren met veel trainingen en workshops geëxperimenteerd om te onderzoeken wat wel en niet werkt. We verzorgen bijvoorbeeld workshops en meditaties in de natuur. We hebben met succes een mystieke wandeling georganiseerd. Een labyrint lopen valt bij onze vrouwen ook in de smaak omdat ze op deze wijze met een vraag of thema op pad gaan. En we maken intuïtieve schilderijen die in de groep worden geanalyseerd. Het werkt helend en transformerend om vrouwen op elkaar te laten reageren. Met onze aanpak zijn we binnen de sociale dienst kaderdoorbrekend.”

In maart van dit jaar organiseerden jullie ‘De Bekroning’. Wat was dat voor een bijeenkomst?

“De Bekroning, een netwerkbijeenkomst gehouden op Internationale Vrouwendag, was letterlijk een bekroning. De bijstandsvrouwen die het intensieve Brood en Rozenprogramma hadden gevolgd, werden door de locoburgemeester van Breda met een tiara bekroond. Het was schitterend om ze de eindstreep te zien halen. De finish halen is voor veel van onze vrouwen een doel op zich. Via deze link is het fotoverslag van 8 maart te vinden.”

Ik las iets over de ‘Maya missie’. Wat is dat precies?

“Een wijze man, een spirituele leraar die in de mysteries van het leven gedoken is, liet mij een aantal jaar geleden kennis maken met de kalender van de Maya’s. Binnen Brood en Rozen werken we nu al geruime tijd met dit instrument. Het is een andere manier van kijken naar wie je bent en wat je kunt. De bijstandsvrouwen zijn er dol op. Het prikkelt ze en zet aan tot nadenken. Bij de Maya missie werken we gedurende een aantal weken met de bijstandsvrouwen aan hun kernwaarden en missie. Als ze hun missie geformuleerd hebben zetten ze deze om in een schilderij. Het werken met symboliek en rituelen vergroot het bewustzijn van de vrouwen. Ik heb, vanuit mijn coachingbureau Levensinzicht bij Nora Kasrioui, ook managers en directeuren hun Maya-missie laten ontdekken. Klantmanagers heb ik ook kennis laten maken met spiritualiteit als uitgangspunt voor persoonlijke ontwikkeling. Werkelijk, een wereld gaat voor ze open. Mensen maken de beweging van het hoofd naar het hart.”

Mensen in de bijstand zullen het er ook wel naar gemaakt hebben… wordt vaak gedacht. Wat vind je van deze opvatting?

“Uiteraard zullen er ook mensen in de bijstand zitten die misschien niet vooruit willen komen en daarom hun hand ophouden en/of misbruik maken van een dergelijk vangnet. Maar laat ik er ook meteen bij zeggen dat wij met ons maatschappelijk initiatief niet op die mensen richten. Wij richten ons op vrouwen die vrijwillig deelnemen aan ons programma en de bijbehorende leergangen vanuit overtuiging volgen. Wij richten ons op vrouwen die verder willen komen. Alle bijstandsvrouwen die willen meedoen krijgen een vrijblijvende intake.

Burgers zijn niet altijd even aardig tegen mensen die in de bijstand zitten, ze worden bijvoorbeeld uitkeringstrekkers genoemd. Dat woord, uitkeringstrekkers, is zo fout. We hebben een systeem dat je een basisinkomen garandeert als je geen ander vangnet meer hebt. Het zijn vaak ook nog eens mensen die in een achterstandspositie verkeren, ze zitten vast in een systeem/structuur van handhaving en controle. Deze kwetsbare groep kan niet altijd even goed voor zichzelf opkomen. We zouden eens wat milder en met wat meer compassie naar onze medemensen mogen kijken. Ik werk en trek met de bijstandsvrouwen op. Hun leven speelt zich in een heel ander speelveld af en ik kan je zeggen, het is geen pretje om van zo weinig geld te moeten leven.”

Al nagedacht over andere plaatsen voor jullie project in Nederland?

“De afgelopen tijd heeft stichting Brood en Rozen enorm veel bereikt en is er ook veel wijsheid verzameld. Onze creatie is voltooid. Om de verzamelde wijsheid met andere sociale diensten te delen zijn er Gouden Lessen geformuleerd.

Op 21 mei, op een congres voor managers en directeuren van sociale diensten, worden in een plenaire presentatie met een ludieke actie deze Gouden Lessen gedeeld. Stichting Brood en Rozen hoopt dat andere sociale diensten zich ook laten inspireren door de ‘Warme aanpak. Aanpak van het Hart’.”

Al plannen voor totaal nieuwe projecten?

“Met mijn collega’s wil ik eerst dit project afronden. Er is veel werk in ons Brood en Rozenprogramma gaan zitten. Wel zijn we een klein project begonnen om een alleenstaande bijstandsmoeder middels crowdfunding te helpen haar opleiding te bekostigen. Het initiatief wordt door bijstandsvrouwen en vrijwilligers gecoördineerd.

Dit idee ontstond toen ik zag dat Monique Dirven, één van onze talentvolle alleenstaande bijstandsmoeders, dolgraag een opleiding tot sportinstructeur wilde volgen die de sociale dienst niet kon betalen. Samen met Monique willen we voorkomen dat een jonge talentvolle vrouw door pech in het leven tussen wal en schip komt te vallen en misschien wel noodgedwongen in een situatie terechtkomt waarin ze als tegenprestatie balpennen moet inpakken. Balpennen inpakken staat niet goed op een cv.”

Vanaf 21 mei 2015 is er over de crowdfundingactie meer te lezen via www.broodenrozen.nl.

Greco Idema

Greco Idema

Hoofdredacteur van Nieuw Wij

Greco Idema is eigenaar van Bureau Intermonde, een interreligieus advies- en organisatiebureau. De afgelopen jaren ontwikkelde hij (soms …
Profiel-pagina
Nog geen reactie — begin het gesprek.