spangKoken met een twist, een heerlijke fusion van couscous en Surinaamse pom of lekker ouderwetse zuurkool met rookworst. Mensen die met compassie en passie gaan voor de rijkdom die te vinden is in onze veelkleurige samenleving. De mensen die de verschillende talenten van anderen bij elkaar brengen en in een vaas van de maatschappij in het water zetten, zodat je met elkaar kunt genieten van de volheid van het geurige boeket. W!J-reporter Marieke Lucas schuift graag bij jou aan tafel als je jouw gerecht met een verhaal, herinnering of mooie verbinding met jouw omgeving wilt delen in deze rubriek! Interesse? Mail: m.lucas@nieuwwij.nl. Eerder at Marieke bij Mirjam van der Vegt, Karolina Spaic en Titi Waber. Recent ging ze eten bij Jeffrey Spangenberg of toch niet?

De Food Night van Jeffrey Spangenberg
Marieke ging onlangs op bezoek bij Jeffrey Spangenberg, initiatiefnemer van Food Night. Dit jaar vindt alweer de 7de editie plaats in Amsterdam-Oost. A.s. zaterdag 5 september begint Food Night om 15.00 uur in de Javastraat.

Onderweg met bus 41 naar Amsterdam-Oost dit keer. De bus maakt me een beetje misselijk. Het is benauwd warm. Ik probeer mezelf af te leiden en te bedenken wat ik dit keer voorgeschoteld krijg.

Verschillende gerechtjes vliegen door mijn gedachten en dat maakt de reis korter dan deze in werkelijkheid is. Uitstappen maar bij het eindpunt: Muiderpoortstation. Met een goed humeur en een hart vol verwachting wandel ik naar de Balistraat. Vreemd dat ik niet vaker dit stadsdeel bezoek. Ik geniet van de geveltuintjes en de hoge bomen in de straat. De penetrante lucht van de vuilnis in de straat is een kleine domper op de feestvreugde. Maar al kijkend omhoog geniet ik van de prachtige gevels en balkontuintjes. Ik loop het buurthuis binnen waar de afspraak zal plaatsvinden. De dame achter de bar vraagt mij een beetje argwanend voor wie ik kom.

Dame: “Voor wie kom je?”
Ik: “Jeffrey Spangenberg.”
Dame: “Die is in vergadering. Ga maar even op de bank zitten. Dat kan wel even duren.”

Ik kijk op mijn horloge en zie dat het vijf voor twee is. De dame gaat verder en gunt mij verder geen blik waardig. Op een gegeven moment verandert haar gezichtsuitdrukking. Ze kijkt me vastberaden aan en er kan zelfs een lachje van af!

Dame: “Weet je wat ik ga doen voor jou? Ik ga hem voor je halen. Monumentje!”

Ze stapt parmantig de lift in. Ik sta op van de bank en loop door de ruimte. Mooie steigermeubelen, biologische koffie en thee. Ja, daar helemaal achterin is de keuken! Daar gaat het gebeuren. Ik heb het voorgevoel dat ik verrast ga worden. Ik gok op een fusion à la carte in Oost. Jeffrey komt even later de lift uitgelopen. Ik krijg een hand en we lopen naar achteren. Ik mag zitten aan de houten tafels.

Jeffrey: “Tja, heb het zo druk. Ik moet bekennen dat ik nog niks heb gemaakt.”

Zelfverzekerd loopt hij naar de koelkast en komt hoofdschuddend terug.
“Nee, dit gaat hem niet worden. Is bijna leeg. Loop je even mee de buurt in dan? Doen we samen boodschappen.”

We lopen het plaatselijk supermarktje binnen. Met een emmertje yoghurt, grote champignons, een perzik en tajerblad lopen we de winkel uit. Dat wordt vast een lekkere salade. Het water loopt mij al in de mond. Op straat komen we José tegen.

Jeffrey:
“Waar hangen we de banner op José?”

Ze kijken allebei een poosje naar boven. Jeffrey, wijst naar een haak. Ik kijk mee.

jose

Jeffrey:
“Je moet even bekijken waar het het drukst wordt José! Marieke, loop je met ons mee? Je kunt met ons wat drinken. Ja, ik moet nog zoveel doen en heb veel te bespreken met José.”

Het draaiboekje dat ik in opdracht van Jeffrey had gemaild kan denkbeeldig in de prullenbak. Dit wordt een interview met een verrassing. We gaan zitten op een terras en bestellen twee muntthee en een cappuccino.

Marieke: “Is er nog wat nieuws onder de zon der verbinding, Jeffrey?”
Jeffrey: “Het blijft niet alleen bij het aanbieden van eten. Het is een foodfestival waarbij duurzaamheid en de sociale cohesie hoog in het vaandel staat. Én dit jaar is er ook voor mensen met een kleine beurs heerlijk eten te verkrijgen. We werken samen met organisaties zoals Buurtbalie, Civic, Makkie, Resto VanHarte en de Voedselbank. Via deze organisaties zijn bonnen te verkrijgen. Ze zijn inwisselbaar bij alle smaakmakers op Food Night. Bezoekers kunnen ook extra betalen voor een drankje of wat te eten voor een ander. Op deze wijze dragen bezoekers en smaakmakers samen bij Food Night toegankelijk te houden voor iedereen. Vroeger was eten een sociaal moment van de dag. Tegenwoordig zijn er veel eetprogramma’s te vinden op tv. Alleen, nu koken mensen amper nog voor hun zelf. Foodfestival is een initiatief om mensen weer samen te laten eten. Een paar jaar geleden heb ik verschillende ondernemers uit Oost bij elkaar gebracht en zo is Food Night een podium geworden voor de ondernemers uit de buurt. De meeste Foodfestivals zijn hip. Food Night is voor iedereen en vooral om de ondernemers goed op de kaart te zetten. Laat maar zien aan een groter publiek wat je te bieden hebt. De Javastraat had de hoogste dichtheid aan multiculturele supermarkten. Ik heb mij afgevraagd wat al die ondernemers nu eigenlijk aan het doen waren. De prijzen van al hun groenten en fruit stonden onder druk. De bedrijven waren vooral gericht op eigen doelgroepen. Door het initiatief van Food Night beseffen de ondernemers hoe belangrijk het is om je meer te gaan specialiseren. Zo trek je ook andere doelgroepen naar je winkel toe. Het is een proces. Een proces dat veel geduld en tijd vraagt. Dat vergeten veel mensen wel eens.”

Jeffrey staat op en loopt naar binnen.

Jeffrey: “Meer podia is zeker een mogelijkheid. Dat zetten we op de agenda voor volgend jaar, Wim.”

De mobiel staat roodgloeiend en Jeffrey neemt het ene na het andere telefoontje aan. Ik zit tegenover José. We lachen naar elkaar. Hij is de eigenaar van een Spaans restaurant in de buurt: La Buleriá. Jeffrey stormt weer naar buiten.

Jeffrey: “Heb je het al gehoord dat José echt een geweldig Spaans restaurant hier in de buurt heeft? Maar liefst 20 kazen op de kaart, 46 vegetarische gerechten en een dagelijks wisselende kaart. Veel Spanjaarden bezoeken zijn restaurant door mond-tot-mondreclame, maar ook andere doelgroepen weten goed het restaurant te vinden. José, volgend jaar ga jij het groter aanpakken op Food Night toch? Meer podia, veel flamenco en andere optredens. Trek meer Spanjaarden aan!”
José: “Marieke, flamenco is passie, kracht, vuur, temperament en waarheid. Het brengt je terug naar waar het om gaat in het leven: gitaar, voeten en handen. De mens is zelf het instrument.”
Jeffrey: “Hier ligt mijn liefde voor Oost. Ik kan het niet uitleggen. Het is vertrouwd hier. Wist je dat de Javastraat vroeger een rijke middenstandsbuurt geweest is? Dat zie je in de gevels terug. In de jaren zestig is het in verval geraakt. Afgelopen tien jaar is het weer verhipt. Veel mensen die voor het eerst in dit stadsdeel komen voelen zich direct welkom. Er is hier een grote diversiteit. En geen enkele groep die een dominante stempel legt op de buurt. Overlast moet je voor lief nemen. Als je daar niet tegen kan, dan moet je niet in de stad wonen. Amsterdam is een dorp vergeleken met Madrid, hè José?!”

Inmiddels is Jeffrey in gesprek met een andere ondernemer. José volgt met zijn ogen Jeffrey, slaakt een diepe zucht en kijkt mij aan.

José: “Jeffrey straalt zoveel rust uit. Ik heb diep respect hoe hij tegen de dingen aankijkt. Hij zet zich voor 100% in voor de ondernemers en de buurt. Dat is zo belangrijk.”
Jeffrey: “Dit jaar wordt het de 7e editie van Food Night. Voor het eerst dit jaar wordt het gehouden in de gehele Javastraat. Maar liefst 140 stands zijn aanwezig. Er waren enorm veel inschrijvingen. De mogelijkheid ligt er dat ik er volgend jaar mee ga stoppen. Anderen moeten het gaan overnemen. Wat vind je daar van, José? Neem jij een stukje verantwoordelijkheid over van me? Er moet wel een interessant verdienmodel komen voor alle ondernemers. Dat vind ik belangrijk. José en ik moeten gaan. Zeg, ik maak het wel een keertje goed. Dan kook ik wel wat of zo.”
Marieke: “Ik mail je vanavond wel even dit interview door. Ter goedkeuring.”
Jeffrey: “Goedkeuring? Dat heb jij helemaal niet nodig. Je schrijft toch met passie?”

De tijd is omgevlogen en zo ook de man van Food Night. Ik neem een slok van de muntthee en passie danst in mijn hoofd. Passie? Laat ik dat eens kiezen op de menukaart voor vandaag!

De Food Night van Jeffrey Spangenberg:

Ingrediënten:
– Vooral mensen aanspreken op hun passie
– Eten heeft te maken met passie
– Betrek diverse lokale ondernemers erbij
Meestal zijn foodfestivals hip. Ik onderstreep de ondernemers uit de buurt. Ondernemers hebben hun eigen doelgroep.
– Muziek is net zoals eten een bindmiddel om mensen aan te trekken

Bereiding:
– Rasp de mogelijkheden over de schotel. De olie der diversiteit sprenkel je er overheen.
– Bereid alles met genoeg tijd en geduld.
– De smaak die vrijkomt is voor herhaling vatbaar!
– Dien op aan een lange tafel met veel bewoners en ondernemers uit de buurt en eet vooral samen.

Eet smakelijk!

Nog geen reactie — begin de discussie!