Rubriek: Nieuw Wij

A- A A+
Levensbeschouwing op school: een kring van lichtjes in de klas

“Juf Suzette, weet je waarom ik HVO zo leuk vind?” Het is woensdagmorgen en de les Humanistisch Vormingsonderwijs van groep 5 is net afgelopen. Drie meidjes blijven nog even hangen.
Door: Suzette van IJssel
“Op woensdagochtend doen we altijd lekker weinig aan rekenen omdat we dan naar HVO gaan. Ik heb een hekel aan rekenen”, zegt Nana. Hmm, niet de reden waarop ik hoopte. Voordat ik kan reageren, neemt Cynthia het over: “Nee, hoor. HVO is fijn omdat het dan over dingen kan gaan waar je het eigenlijk niet over durft te hebben”.

Advent – Het vieren van de hoop

Begin deze maand, 1 december, was het de eerste zondag van het nieuwe kerkelijk jaar. Voor mij een bijzonder kerkelijk jaar. Het is het eerste kerkelijk jaar waar ik niet als rooms-katholiek aan begin maar als protestant. Sinds de zomer ben ik officieel lid van de Protestantse Gemeente Utrecht, wijkgemeente Overvecht – beter bekend als de JohannesCentrumgemeente.
Door: Heleen Ransijn
Voor het eerst in jaren heb ik weer een echt kerkelijk thuis. Dat klinkt misschien raar voor een theoloog. Het heeft me ook gehinderd, die lange jaren dat ik ‘kerkelijk dakloos’ was.

Leve de verschillen

Het is een algemeen verbreid misverstand dat verschillen tot conflicten leiden. Kijk maar, zegt men, een verschil van mening kan gemakkelijk tot ruzie en een langdurend conflict leiden. Dat geldt voor de huiselijke kring, maar ook voor bedrijf en kantoor, voor de samenleving met haar steeds groter wordende tegenstelling tussen arm en rijk en voor conflicten zoals die tussen Israël en de Palestijnen. In feite is het gebrek aan verschillen de oorzaak van conflicten, van chaos en geweld.

Happy birthday Nieuw Wij

Op maandag 1 december 2008 ging in The Talent Factory te Den Bosch project W!J van start. Ruim 250 mensen waren er aanwezig om ervaringen, kennis en ideeën over het versterken van het gemeenschapsgevoel tussen mensen met verschillende levensbeschouwelijke achtergronden te delen. Het was het begin van een veelbelovend digitaal dialoogproject, opgezet door het Dominicaans Studiecentrum voor Theologie en Samenleving (DSTS), Bureau Intermonde, Echte Welvaart en het Minsterie van VROM.

Een paar weken geleden, op vrijdag 8 november, was ik bij de slotbijeenkomst van de Dag van de Dialoog in Amsterdam. Het was een boeiende bijeenkomst over het thema: je thuis voelen. Toch was het voor mij persoonlijk een wat vervreemdende ervaring. Het ging namelijk nadrukkelijk over: je thuis voelen in Amsterdam. En ik ben nadrukkelijk geen Amsterdammer. Ik werk in die stad, dat is alles. Ik zou er niet aan moeten denken om er te wonen; niet in Amsterdam en in geen enkele grote stad. Op deze boeiende bijeenkomst van stadsmensen voelde ik mij dus echt een buitenstaander.

Deze bijdrage schrijf ik vanuit Wenen, waar ik deelnemer ben aan een tweedaagse conferentie over The image of the other, georganiseerd door het in 2012 opgerichte King Abdullah Bin Abdulaziz International Centre for Interreligious and Intercultural Dialogue (KAICIID). Deze conferentie verenigt vijfhonderd religieuze leiders, beleidsmakers en academici uit alle landen van de wereld, om te spreken over de interreligieuze dialoog.

Stemmen van verdrukte en vervolgde medemensen bereiken ons soms van alle uithoeken der aarde. Veel van die stemmen vol pijn, boosheid en verdriet worden niet gehoord, stoten op een muur van doofheid en zwijgen – en keren zich naar binnen. Langzaamaan worden ze ‘stemmen uit een onverwerkt verleden’, die ook volgende generaties blijven achtervolgen.
Door: Kees den Biesen
Op 21 oktober 2013 werd het christelijke stadje Sadad, even ten zuiden van Homs, ingenomen door moslimmilities van Al-Nusra en Daash.

Hoge verwachtingen had ik van het yoga- en studieweekend in het klooster. Helemaal zen zou ik er uitkomen, al wist ik niet eens wat het woord zen precies inhoudt. Iets met volledige kalmte en beheersing van lichaam en geest. Sommige mensen om mij heen trokken hun wenkbrauwen op of moesten er een beetje om grinniken. Een moslima die aan yoga gaat doen in het klooster!? Ik had een mooi verhaal klaar: je kon stevig in je eigen geloofstraditie staan en tegelijkertijd uit andere tradities mooie dingen gebruiken.
Door: Nora Asrami 
Moet je dan ook je telefoon inleveren, vroeg een vriendin.