Rubriek: Nieuw Wij

A- A A+
André Lascaris: “Zwarte Piet als discriminatie is gezeur”

Het is weer zo ver. In deze tijd van het jaar beginnen de aanklachten tegen het Sinterklaasfeest. Meestal doet de Volkskrant de aftrap en vervolgens nemen Trouw en andere media de aanval over. De Verenigde Naties bemoeien zich er nu zelfs mee. De aanval op dit feest concentreert zich op de figuur van zwarte Piet. Hij zou de slavernij vertegenwoordigen, de domheid, het onvolwassen gedrag van kinderen nabootsen. Inderdaad zie je soms dat bijvoorbeeld in strips rond de figuur van Kuifje zwarte mensen vaak worden afgebeeld als onderdanige, domme knechtjes. Het is maar waarmee je bent opgegroeid.

Dat vermaledijde ‘R-woord’: relatief of nieuw taboe?

“Racisme een relatief begrip? Loopt u a.u.b. een dag lang als zwarte vrouw rond in dit land en u zult begrijpen hoe ‘relatief’ dat is.”
Aan het woord is de Belgisch-Nigeriaanse schrijfster Chika Unigwe. In een vlammend betoog veegt ze de vloer aan met N-VA-kopstuk Liesbeth Homans, die verkondigde dat racisme een relatief begrip is, dat “vandaag vooral als een excuus voor persoonlijke mislukkingen wordt gebruikt”.

Van ‘ver-van-ons-bed’ tot ‘eigen volk’: het wonder van Riace

Op het moment dat ik dit schrijf is de tragedie bij Lampedusa van 3 oktober alweer een tijdje verdwenen uit de media en daarmee – zo lijkt het wel – uit het collectieve geheugen. De wateroverlast in het weekend van 13 oktober zorgde ervoor dat ook de laatste restjes van de herinnering aan de 364 verdronken vluchtelingen verdampten, want uiteindelijk is het toch maar ver van ons bed. Zo zitten mensen nu eenmaal in elkaar. ‘Eigen volk eerst’ is een fascistische leuze, maar wel één die diepe wortels heeft.

“Religie zal de komende jaren in China alleen maar groeien”

De laatste tijd komt China veel in het nieuws, maar de afgelopen weken werd ik met name getroffen door twee berichten over de toekomst van dit land.
Door: André van der Braak
Op vrijdag 4 oktober stond er een ingezonden stuk in Trouw van Wim van de Camp, Europarlementariër voor het CDA en lid van de China-delegatie van het Europees Parlement. Onder de kop ‘China lijkt te floreren, maar gaat het niet redden’ geeft hij in zijn stuk zes redenen waarom de toekomst er voor China, ondanks alle economische groei van de afgelopen jaren, er toch niet goed uitziet.

Zou de hadj niet te zwaar zijn voor mijn ouders?

Morgen begint het islamitische offerfeest. Dan vinden ook de laatste dagen plaats van de hadj, de pelgrimstocht naar de heilige steden Mekka en Medina. De hadj is een van de vijf zuilen van de islam; een belangrijke tocht bedoeld om je hart te zuiveren en je band met God te sterken.
Door: Nora Asrami

Voor de thuisblijvers is de hadj een groot feest. Eerst is er het afscheid; familieleden en kennissen komen van heinde en verre om afscheid te nemen van de pelgrim. Soms komen ze tegelijkertijd, soms over de dagen verspreid.

Besnijdenis, culturele vooringenomenheid & de zorgverzekering

Toen ik afgelopen zaterdag de krant las, werd mijn aandacht getrokken door de kop: ‘Noodzakelijke besnijdenis zevenjarige niet vergoed’.
Door: Ida Overdijk
Het is geen nieuws dat jongensbesnijdenis vanwege religieuze overtuiging onder vuur ligt. Dit ‘barbaarse’ ritueel dat gepraktiseerd wordt door joden en moslims vinden velen niet meer van deze tijd. Besnijdenis is onomkeerbaar en tast de lichamelijke integriteit aan. Welke moderne ouder doet zijn zoon dat aan? En hoe noodzakelijk is besnijden eigenlijk? Ook daarover woedt een debat tussen kinderartsen.

Enkele weken geleden verscheen het boek Alsof ik thuis ben bij uitgeverij Parthenon. In dit boek staat vooral deze vraag centraal: wat is er nodig om je thuis te voelen in het Nederland van de 21ste eeuw? Een tijd waarin het leren omgaan met culturele en religieuze diversiteit dé nieuwe uitdaging is. Hieronder vindt u het artikel van Pieter Dronkers uit dit boek. Reacties zijn welkom via onderstaand reactieformulier.
Door: Pieter Dronkers
Gezelligheid. Als er iets is dat Nederlanders verbindt, dan is dat het wel.

Lijden wij aan oikofobie?

Wat is er nodig om je thuis te voelen in het Nederland van de 21ste eeuw? Zaterdag 7 september sprak ik hierover op de presentatie van Alsof ik thuis ben. Samenleven in een land vol verschillen (redactie Manuela Kalsky) dat ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van het Dominicaans Studiecentrum voor Theologie en Samenleving is verschenen. In dit boek gaan verschillende onderzoekers op verkenningstocht in het nieuwe culturele en religieuze Nederlandse landschap, om te zien of er een nieuw wij aan de horizon gloort, en hoe zo’n nieuw wij dan gestalte zou kunnen krijgen.