sark

Wat betekent sharia? Wie een Nederlandse krant openslaat heeft al snel een duidelijk vermoeden: sharia is een rechtssysteem dat steniging en handen afhakken oplegt. De meeste Nederlandse imams denken echter heel anders over sharia. In een onderzoek van Gemme Burger wordt duidelijk dat het woord sharia in de Nederlandse media geframed wordt. Er is geen plaats voor andere betekenissen.

Sharia wordt door lang niet alle imams gezien als een rechtssysteem, laat staan als rechtssysteem met strafrecht. Voor zijn masterscriptie aan de Vrije Universiteit van Amsterdam onderzocht Gemme Burger de wijze waarop Nederlandse kranten berichten over sharia. Of het nu gaat om de Telegraaf, de Volkskrant, NRC, AD of om dagblad Trouw, in al deze kranten wordt sharia grotendeels voorgesteld als een rechtssysteem dat geassocieerd kan worden met terrorisme en lijfstraffen.

Dat staat haaks op het feit dat imams de sharia in veel gevallen eerder bezien als een levenswijze en dus geen rechtspraak in juridische zin. Ook bij de term jihad hebben de ondervraagde Nederlandse imams hele andere associaties. Daar waar het woord jihad in de media synoniem geworden is met deelnemen aan een gewapende strijd, geven de door Burger ondervraagde imams aan dat jihad niets anders is dan je inzetten voor sharia ofwel het goede pad. Daarbij kan gedacht worden aan vrijwilligerswerk verrichten, evangelisatie of stoppen met roken. De sharia wordt door deze imams gezien als het pad op weg naar Gods wil. Met andere woorden: je leven zo inrichten dat het gericht is op het vinden van god en het onderhouden van de waarden van de islam. Hoewel sharia kan uitmonden in een plichtenleer is dat dus in zijn algemeenheid niet een geldende definitie. De context waarbinnen het woord sharia gebruikt werd in de door Burger onderzochte media was in 59 van de 60 onderzochte artikelen een terroristische daad of een vonnis of wet dat met geweld wordt bestraft of uitgevoerd. Slechts één artikel van dagblad Trouw handelde over de invoering van sharia-bankieren bij Europese banken, een onderwerp dat weinig met geweld van doen heeft.

Naast het interviewen van imams heeft Burger een literatuurstudie gedaan naar de wijze waarop het begrip sharia wereldwijd gebruikt wordt. Eerder onderzoek legde al bloot dat er geen twee staten of groeperingen zijn die de sharia op dezelfde manier in praktijk brengen. Van de 12 onderzochte moslimstaten zijn er 6 die sharia als belangrijkste bron hebben voor wetgeving. Slechts één van die zes landen voert op regelmatige basis lijfstraffen uit, namelijk: Saoedi-Arabië. Daarnaast zijn er groeperingen die er een fundamentalistische interpretatie van sharia op na houden en lijfstraffen toepassen. Daar staat tegenover dat er verschillende betekenisconcepten van sharia wereldwijd worden gehanteerd en dat allerlei verschillende groepen verwijzen naar sharia. De focus vanuit de media ligt daarbij op fundamentalistische groepen, aangezien zij met het plegen van terreur voor meer nieuwswaarde zorgen. Wijlen arabist Hans Jansen heeft eens gezegd dat er maar één sharia bestaat en dat er niet zo iets bestaat als meerdere sharia’s. In kosmische zin heeft hij gelijk. Moslims geloven dat er één weg is die naar God leidt. Echter, die weg wordt in de praktijk op verschillende manieren bewandeld. In zijn scriptie is te lezen hoe imams in Nederland daar invulling aangeven en hoe Nederlandse media omspringen met dit begrip.

Via deze link vindt u zijn volledige onderzoek.

Bron: Nieuwwij.nl

Nog geen reactie — begin het gesprek.