Onderwerp: spiritualiteit

A- A A+

Sinds jaren loop ik weer uit protest. De wereld vraagt er om en je moet ergens beginnen. Sommige mensen denken dat dit het enige is dat ik doe, maar het is maar een begin voor een betere samenleving. Het is lopen tegen niets doen en cynisme, het is bidden tegen wanhoop, het is je met je medestanders verbinden. Willen wij deze wereld veranderen, dan moeten wij in beweging komen. Want als je blijft zitten, gebeurt er niets.
Door: Wies Houweling
Demonstratie
Soms weet ik ook niet precies waar ik moet beginnen of waar de oplossing ligt, alleen een duidelijk ‘dit niet’.

Op Netflix draait momenteel de serie ‘Auschwitz, the nazis and the final solution’. De serie toont hoe het vernietigingskamp Auschwitz zich in een paar jaar ontwikkelde van een ‘redelijk onschuldig’ werkkamp voor de ontginning van grondstoffen voor de Duitse wapenindustrie, tot een ware moord- en doodsfabriek die uiteindelijk zijn gelijke in de menselijke geschiedenis niet kende.

Op 30 september organiseren Voorbij de onteigening en de afdeling Theologie en Levensbeschouwing van de Hogeschool Windesheim een conferentie met als titel: ‘Parade op het kroondomein van zin en levenskunst’. Centrale vraag van deze conferentie is hoe geestelijk verzorgers het domein van de zingeving beter kunnen beheren. Een van de inleiders van deze conferentie is Johan Bouwer, lector Ethiek in Onderneming en Professie aan de NHTV in Breda.

Docent zijn, dat is gewoon hard werken. Lessen voorbereiden, lessen geven, nakijken, vergaderen, rapporteren. Daar is niets spiritueels aan. We drinken nog een kop straffe zwarte koffie en spoeden ons naar het klaslokaal. Toch heb ik de ervaring dat er een diepere laag aangesproken kan worden. Hoe dichter ik bij mezelf sta, hoe makkelijker ik les geef en hoe minder ik heen en weer zwiep in de stormen van deadlines, protocollen en werkdruk.