Onderwerp: zorg

A- A A+

Fotograaf: Helga Klein
De kerken mogen zich meer laten horen in het maatschappelijke debat over vragen rondom het levenseinde, niet omdat ze één antwoord hebben, maar juist om te bevragen op zingeving, vindt Nienke Nieuwenhuizen, specialist ouderengeneeskunde. Zij ging in gesprek met de Raad van Kerken, die nu een commissie ‘waarde van het menselijk leven’ instelt.
Door: Yfke Nawijn
“Ik ben zelf Oud-Katholiek en de Oud-Katholieken staan bekend als redelijk open-minded om mee te denken over euthanasie en abortus.

Dit is mijn lichaam

Toen ik het wetsvoorstel voor een nieuwe donorwet een tijd geleden hoorde langskomen – het was geloof ik tijdens een autorit – geloofde ik mijn oren niet: Iedere Nederlander wordt volgens die wet donor, tenzij hij/zij aangeeft dat niet te willen zijn. Zodra ik mijn laatste adem uitblaas vervalt mijn lichaam dus aan de staat. Die mag er dan uithalen wat er nog te gebruiken is voor het leven van een ander.

Door: Ferdinand Borger
Een nipte meerderheid van de Tweede Kamer is deze mening toegedaan.

Op 30 september organiseren Voorbij de onteigening en de afdeling Theologie en Levensbeschouwing van de Hogeschool Windesheim een conferentie met als titel: ‘Parade op het kroondomein van zin en levenskunst’. Centrale vraag van deze conferentie is hoe geestelijk verzorgers het domein van de zingeving beter kunnen beheren. Een van de inleiders van deze conferentie is Johan Bouwer, lector Ethiek in Onderneming en Professie aan de NHTV in Breda.

© Rianne Bronkhorst
Hoe kun je in onze multiculturele samenleving in gesprek gaan over seksualiteit, zonder daarbij mensen voor het hoofd te stoten? Het lijkt bijna onmogelijk. Bij de presentatie van nieuwe voorlichtingsprogramma’s of reclames over seksualiteit belanden we al snel in een verhit debat, waarin er nauwelijks over de inhoud wordt gesproken. De angst dat we terugkeren naar de tijd van vijftig jaar geleden – waarin seks een groot taboeonderwerp was – zit er goed in.

Ans Derks, Scherven van aarde (2016), kartonpulp, mos, takjes, acrylverf
“Binnen de perken zijn de mogelijkheden even onbeperkt als daarbuiten.” Met dit citaat van dichter Jules Deelder op mijn tas ga ik om de andere zaterdag naar een verzorgingstehuis. Daar ­­begeleid ik mensen van de gesloten afdeling naar de ruimte, waar geloofsvieringen gehouden worden. Na dit samenzijn van een uur houd ik ze gezelschap tot het tijd is om te lunchen. Zodra ik mij als vrijwilliger en medemens laat beperken door de beperkingen van de mensen die ik mag begeleiden, dan stop ik met dit liefdewerk.

Op donderdag 12 mei 2016 organiseren de afdeling Anesthesiologie & Palliatieve zorg en de dienst Geestelijke Verzorging van het Radboudumc, de commissie wetenschap van de VGVZ in samenwerking met de uitgeverij Parthenon en de Faculteit Filosofie, Theologie en Religiewetenschap van de Radboud Universiteit het symposium Spirituele dimensie in de palliatieve zorg.

‘Sociale participatie’ antwoord op eenzaamheid

Vandaag start de week tegen eenzaamheid. Een week om eenzaamheid zichtbaar te maken, maar ook een week om na te denken over hoe we mensen uit de eenzaamheid kunnen trekken. Mees de Lind van Wijngaarden laat hier zijn licht over schijnen en pleit voor sociale participatie.
Door: Mees de Lind van Wijngaarden
Eenzaamheid is een groot maatschappelijk probleem in onze samenleving. Zowel onder ouderen – met het stereotype beeld van de oudere die zijn of haar nadagen slijt achter de geraniums – als onder jongeren en de grote groep volwassenen daartussen.

De donkere gave van dementie

Stel je iemand voor die niet weet wie hij is, nauwelijks meer kan communiceren en geen benul heeft van wat er in de wereld speelt. Dat is iemand die zwaar dement is, zegt u? Nee, een baby.
Door: Jean-Jacques Suurmond
Opmerkelijk is dat we met dementerenden moeite hebben en met baby’s niet. In het laatste geval, zo wordt gezegd, is er hoop en toekomst. De verwachting is immers dat het kind zich zal ontwikkelen en een volwaardig lid van de maatschappij wordt. Bij dementerenden ontbreekt dat perspectief.