Ik moet bekennen dat ik nog nooit in mijn leven heb meegedaan aan een demonstratie. Klimaatmarsen, de Rode Lijn, bezettingen op de A12… ik laat de oproepen met een licht schuldgevoel aan mij voorbijgaan. Te druk, te massaal, te luid? Maar toen mij gevraagd werd verslag te doen van de Peacewalk, voelde ik tot mijn eigen verrassing een instant JA. Op deze interreligieuze vredesmars lopen mensen vanuit verschillende hoeken in Europa naar Jeruzalem via de Jerusalem Way: het langste vredespad ter wereld. Hun missie: samen onderzoeken wat vrede betekent.
Hoe dit zal uitpakken, of het zin heeft…? Initiatiefnemer en theoloog Rikko Voorberg weet het ook niet. De oorlog in Israël die op 7 oktober 2023 begon, was voor hem de aanleiding om in beweging te komen. Het motto ‘Zullen we het anders maar gewoon gaan doen?’, van de stichting PopUpWerk waar hij artistiek leider is, deed de rest.
Op zaterdag 25 april begeef ik mij naar de Dominicuskerk in Amsterdam, voor de vertrekceremonie van het Nederlandse deel van de route. Hoewel de binnenstad om 10 uur ’s ochtends al aardig druk is met toeristen, pik ik de aanstaande pelgrims er zo uit. Ik spot een ouder stel – grote backpacks, brede lach en wit gehaakte sjaal met het woord PEACE- en volg hen naar de kerk. Op een straathoek naast de ingang spelen de Funky Monks gitaarliedjes op een Perzisch tapijtje. De stemming zit er gelijk in. Voor ik het weet krijg ik een microfoon onder mijn neus: de Peacewalk Podcast. Waarom ik vandaag op pad ga? Dat is precies wat ik me ook afvraag: waarom doen mensen dit en heeft het zin?
Verder lezen? Op Bodhi is het hele artikel van Laura Vegter te lezen.
Bodhi (voorheen Bodhitv) is het platform voor hedendaagse en historische boeddhistische wijsheid, informatie en actualiteit. Met verhalen, reportages, interviews en columns onderzoeken we de dynamiek tussen het boeddhisme en de huidige cultuur en samenleving.
Alle ondernemingen die oproepen tot verbinden en vrede moeten we vast blijven houden. En telkens mis ik: gezamenlijk bidden. Ik begrijp natuurlijk heel goed als je niets hebt met bidden dat bidden je ding niet is. Maar mensen die werkelijk geloven in de kracht van het gebed waarom bidden die niet samen voor vrede, voor een wereld waar het goed wonen is voor al wat leeft? Ik bedoel dan mensen met de meest uiteenlopende geloofsovertuigingen. In Berlijn en inmiddels in meerdere steden in Duitsland en Oostenrijk kan het wel, daar worden elke maand interreligieuze diensten gehouden, elke maand waarbij betrokken zijn rabbijnen predikante/priesters en imams. In Nederland zijn synagogen, kerken en moskeeen zeer terughoudend. Dat is heel erg, waarom? Omdat noch de synagoge in staat is vrede in de wereld naderbij te brengen, noch de kerk, noch de moskee. Samen kan het wel. Daarom dragen religieuze leiders een grote verantwoording door niet met elkaar in gesprek te gaan om het goede Berlijnse voorbeeld te volgen. Diep beschamend en in en in triest.