De winsten van zes van de grootste oliemaatschappijen zullen naar verwachting met 80 procent (68 miljard dollar) omhoogschieten ten opzichte van de prognoses van voor de oorlog. Hun winst ligt op koers om in 2026 152 miljard dollar te bereiken, wat neerkomt op 416 miljoen dollar per dag.
“Deze meevaller strekt zich uit tot andere sectoren”, zegt Oxfam, dat berekende dat drie van ’s werelds grootste kunstmestbedrijven hun winst met naar verwachting 23 procent (928 miljoen dollar) zullen zien stijgen. “Over het geheel genomen zullen de gecombineerde winsten van enkele van de grootste bedrijven met hoofdkantoor in de G7 naar verwachting gemiddeld 413 miljoen dollar hoger uitvallen dan de voorspellingen van voor de oorlog.”
En toch zien we tussen 2024 en 2025 een enorme daling van officiële ontwikkelingshulp, waarbij de hulp aan de armste landen ter wereld met 48 miljard dollar werd gekort. Dit komt overeen met de rijkdom die G7-miljardairs in diezelfde periode in slechts negen dagen hebben vergaard, aldus Oxfam.
“Conflicten verwoesten landen en kosten talloze levens, maar voor sommigen zijn ze buitengewoon winstgevend”, zegt Amitabh Behar, directeur van Oxfam International. “Dit is een wreed systeem dat rijkdom herverdeelt naar boven – van werknemers naar aandeelhouders, van de armsten naar de rijksten, van degenen met de minste macht naar degenen die er al veel te veel van hebben”, zegt Behar. “Terwijl gezinnen maaltijden overslaan en regeringen levensreddende hulp drastisch inkrimpen, zijn we getuige van een groteske miljardairsbonanza.”
Oxfam merkt op dat de gecoördineerde internationale actie die we zagen in de onmiddellijke nasleep van de Covid-19-pandemie en de Russische invasie van Oekraïne veel minder aanwezig is bij de recente crisis in het Midden-Oosten. De organisatie vraagt de overgebleven “G6”-leiders – Canada, Frankrijk, Duitsland, Italië, Japan en het Verenigd Koninkrijk – om te stoppen met zich achter de VS te verschuilen als excuus voor hun eigen passiviteit.
“De G6 beschikt over een enorme, onafhankelijke financiële en diplomatieke invloed die zij kiezen om achter te houden”, klinkt het. “Weigeren om actie te ondernemen simpelweg omdat Washington niet meedoet, is geen diplomatie – het is lafheid. En het zal de afglijding van de G6 naar mondiale irrelevantie alleen maar versnellen.”
Desnoods enkel de G6
Sinds Frankrijk voor het laatst de G7-top voorzat, zijn er elke minuut 44 mensen in een humanitaire noodsituatie terechtgekomen, zegt Oxfam in de analyse.
“Om de aanwezigheid van president Trump op deze top veilig te stellen, stemde president Macron ermee in om discussies over de klimaatcrisis, toenemende ongelijkheid en de noodzaak van gecoördineerde reacties op overlappende mondiale crises te negeren”, zei Behar. “Zelfs woorden als ‘gender’ of ‘klimaat’ zijn van de agenda geschrapt om Washington tevreden te stellen. In plaats van samenwerking te verdedigen, werken Macron en zijn collega’s mee aan de vernietiging ervan. Dit zal gevolgen hebben die in mensenlevens worden gemeten.”
Daarom roept Oxfam de leiders van de G7 – en indien nodig de G6 afzonderlijk – op om onmiddellijk een respons door te voeren om gewone mensen tegen de crisis te beschermen: belast overwinsten van bedrijven en de superrijken; schort schulden op; volg het Covid-19-draaiboek door onmiddellijk alle bilaterale schuldbetalingen van lage- en middeninkomenslanden op te schorten en gebruik wetgevende mechanismen om particuliere crediteuren te dwingen hetzelfde te doen.
Verder zien ze het noodzakelijk om internationale solidariteit terug voorop te stellen met 0,7 procent van het Bruto Nationaal Product aan hulp en vragen ze het IMF om Special Drawing rights om de meest kwetsbare economieën ondersteunen, zoals dat ook tijdens de pandemie is gebeurd.
