Het verzoek van de provincie Limburg raakt volgerns Harnacke een belangrijk punt. “Mensen met een licht verstandelijke beperking worden nog te vaak niet betrokken of pas betrokken wanneer beleid al bijna klaar is. Het gevolg is dat regels, ondersteuning en voorzieningen niet altijd aansluiten bij hun dagelijkse werkelijkheid. Dat vergroot de kans op misverstanden, minder passende voorzieningen en uitsluiting van mensen die juist direct met de gevolgen van beleid te maken hebben.”
De oplossing is om mensen met een licht verstandelijke beperking structureel en vanaf het begin mee te laten praten over besluiten die hen raken, zo stelt de Movisie-onderzoeker. “Niet als symbolische stap, maar als vast onderdeel van beleid. Uit onderzoek blijkt dat beleid beter werkt wanneer de kennis en ervaringen van betrokkenen serieus worden meegenomen.”
“De verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij het Rijk, gemeenten en andere beleidsmakers. Zij moeten zorgen voor toegankelijke vormen van inspraak, begrijpelijke informatie en voldoende ondersteuning zodat mensen daadwerkelijk kunnen deelnemen aan gesprekken en besluitvorming.”
Als dit niet gebeurt, blijft volgens Harnacke het risico bestaan dat beleid wordt gemaakt over mensen in plaats van met mensen. “Daardoor kunnen problemen in zorg, ondersteuning en participatie onnodig voortduren. Een landelijk gesprek kan helpen om die omslag te maken en duidelijk te maken dat inclusie niet alleen een doel is, maar ook een voorwaarde voor goed beleid.”
