Afgelopen zondag is hij vertrokken, na de zegen ontvangen te hebben in de St. Jacobskapel in Nijmegen. Erik van Bronswijk is een kleurrijk figuur in Nijmegen. Hij is van 1952 en presenteert zichzelf het liefst als “een eenvoudige, laag opgeleide loodgieter”. Hij heeft een zaak opgebouwd, waarvoor hij nog steeds hand- en spandiensten verricht. Wanneer mensen in de kreukels zitten, doen ze nooit vergeefs een beroep op hem. Ongelooflijk trouw.
Katholiek van hier tot aan de overkant. Heeft bij zijn huis een kapelletje gebouwd, waar door de katholieke maar ook niet-katholieke buurtbewoners druk gebruik van wordt gemaakt om te bidden en een kaarsje aan te steken en te mijmeren. Een aantal jaren geleden vatte hij het plan op om met paard en wagen (Pipo-kar) een pelgrimstocht te maken naar Jeruzalem en vervolgens Mekka, via Rome. Steeds een tijdje op stap, dan een plekje vinden voor z’n paard (Partout) en zich laten ophalen door een zoon, om een tijdje later verder te trekken. In 2012 heeft hij de tocht voortijdig beëindigd. Hij zat toen midden in Turkije.
Nadat het paard versleten was is hij een aantal jaren geleden overgestapt op een ezel, met ezelskar. Met een vriend die weduwnaar was geworden en die een vorm van retraite nodig had, trokken beide mannen erop uit – met een steen uit de ruïne van St. Walrick naar Walric in St. Valérie-sur-Somme om de steen daar met oorkonde in te metselen.
Het jaar daarna trok hij er alleen met zijn ezel op uit voor een Luthertocht. Waarbij het hem niet alleen om Luther ging, maar ook om diens vrouw Katharina van Bora, voor wie hij een zwak heeft. Niets menselijks is hem vreemd.
Het gaat Erik in zijn pelgrimstochten om ontmoetingen met mensen: hoe ze leven, wat ze met hun leven doen, waar ze hun inspiratie vandaan halen en welke plaats het geloven daarbij inneemt. Deze ontmoetingen en gesprekken ervaart hij als een verrijking. Onderweg slaat hij geen kerk over om te mediteren, na te denken over het leven, over God.
Vorig jaar maakte hij een tocht naar Bingen (vanwege Hildegard, geïnspireerd door de film van Herman Finkers). Dit jaar gaat hij op weg naar de St. Adelbert-Abdij in Egmond. Hij trekt daarbij langs de Hanzesteden en doet op 25 augustus Open Hof in Kampen aan.
Op de vraag waarom hij bij wil dragen aan het Kerkasiel reageert hij resoluut: “Ik ben verontwaardigd over hoe er met mensen wordt gesold en hoe vooral kinderen daarvan de dupe worden. Ik doe mee als ik daarmee iets voor de familie en gewortelde kinderen kan betekenen: Prima. Samen met Jaap van der Laan zet ik mij graag in”.
Kerkasiel Kampen
De Protestantse Wijkgemeente Open Hof in Kampen houdt sinds 21 november 2024 een doorlopende kerkdienst om bescherming te bieden aan het Oezbeekse gezin Babayants. Deze familie loopt groot gevaar om uitgezet te worden, terwijl de kinderen in Nederland zijn opgegroeid en dus geworteld zijn. Zie: https://kerkasielkampen.nl/.
