Eline van der Kaaden, student predikantsmaster aan het Doopsgezind Seminarie, is mede-organisator en één van de deelnemers van de pelgrimage: “We deden mee in een wereldwijde beweging om de lengte van de kust van Gaza te lopen als een oproep tot een staakt-het-vuren. Het was ook een protest, omdat we niet willen toegeven aan systemen die ons demotiveren en ons doen geloven dat verandering niet mogelijk is. We liepen totaal met meer dan honderd mensen.”

Eline van der Kaaden
Eline van der Kaaden

Deze pelgrimage was volgens haar ook een getuigenis. “Want we moeten blijven getuigen van de waarheid van de bezetting en de genocide. We moeten blijven spreken over de vrede die zal komen. We mogen blijven hopen, bidden en waken voor vrede en recht. En ons actief daarvoor inzetten.”

“Soms weten we niet meer wat we kunnen doen,” zo vervolgt Eline. “En het enige wat we dan kunnen is in beweging komen. Of zoals Loes de Kleijn van Artsen voor Gaza zei tijdens de avondvesper, ‘we moeten door, en door, en door, en door.’ We kunnen en mogen niet stil zitten, niet stil zijn.”

De deelnemers begonnen en eindigden de dag met een moment van bezinning. “Ons gebed was een verzet. Een verzet tegen de kerk waar ik zo teleurgesteld in ben. Waar is onze hoop, waar is ons geloof? De revolutie is verraden. We mogen niet stil blijven zitten. Ik ben boos, verdrietig, en ook ergens gesterkt door zondag. De revolutie gaat door. Ook al is het nog klein. We doen het samen.”

Bij het bezinningsmoment in de ochtend voerde na het ‘Votum en groet’ en het eerste Psalmgebed (geschreven door de Palestijnse theoloog Munther Isaac) Thirza Snoek het woord, bestuurslid van Kairos-Sabeel Nederland: “We gaan vandaag op Pelgrimage. Pelgrimeren is een langzame manier van reizen. Hierdoor nemen me een moment om stil te staan bij onszelf, en de wereld om ons heen. Wanneer je buiten je eigen wereld treed, leer je andere werelden te zien. Je leert te zien dat er meer is dan alleen het leven dat wij zelf leiden. Je maakt een pas op de plaats.”

_DSF4912

“In onze reis vandaag verplaatsen wij ons in de wereld van de mensen van Gaza,” zo vervolgde Snoek. “We worden ons fysiek bewust van de afstand die we moeten afleggen voor vrede en recht. We lopen met symbolen die laten zien met wie we staan. We zorgen ervoor dat het zichtbaar wordt, en geen dag voorbij kan gaan zonder dat wij verlangen naar vrede en recht.”

“We vragen om actie en transformatie van onze regeringen en onze medeburgers. We vragen ze om zich te houden aan internationaal recht, en aan hun moraliteit. We nemen onze verantwoordelijkheid, en erkennen dat we medeplichtig zijn aan systemen van onrecht en onderdrukking, zelfs als we ongewild aan deze systemen deelnemen.”

Het is volgens haar ook een schuldbelijdenis: “Wij erkennen dat we in Nederland medeplichtig zijn aan systemen van onrecht en onderdrukking, zelfs als we ongewild aan deze systemen deelnemen. We zijn teleurgesteld in onze kerken, en in de onkunde en onwil in de samenleving om te kiezen voor recht en vrede. We bewegen ons vandaag, omdat we niet willen toegeven aan systemen die ons demotiveren en ons doen geloven dat verandering niet mogelijk is.”

Vastenwake

Thea Hilhorst
Thea Hilhorst

In Den Haag organiseert deze week Thea Hilhorst de Vastenwake voor Gaza. Zij is hoogleraar humanitaire studies bij International Institute of Social Studies (ISS). “Het is een wake voor alle slachtoffers van het conflict en we vasten uit compassie met de hongersnood in Gaza. Ik schaam me diep voor mijn overheid die dit mede mogelijk maakt,” zo maakt ze duidelijk.

“Toen ik hoorde dat Nederland in deze tijd dat Israël honger als wapen gebruikt de president van Israël op staatsbezoek uitnodigde, kon ik niet meer alleen toekijken. Het is een futiel gebaar, maar voor mij belangrijk om mijn leven even stil te zetten en hier aandacht voor te vragen. Een vreedzaam gebaar in de Goede Week als antwoord op de ‘Holy War’ retoriek.”

Carla Neefs is één van de vele mensen uit diverse hoeken van het land die een deel van de wake meemaken. Ze schrijft: “Het was een vredig samenzijn in een klein gezelschap, met goede gesprekken. Thea vertelde dat ze vanuit haar werk als hoogleraar niet politiek actief is, maar gezien de huidige situatie geen andere keuze kon maken.”

Neefs is dankbaar dat Hilhorst met deze actie haar reputatie gebruikt om “mensen te bereiken die anders wellicht geen oog hadden gehad voor de kwalijke rol van de Nederlandse overheid in het vergoelijken van de genocide door Israël.”

“De afgelopen maanden heb ik mij eerst verwonderd, toen ongemakkelijk gevoeld en daarna diep geschaamd voor mijn overheid, politici en de publieke opinie. Hoe kan het zo zijn dat het sentiment overheerst dat Israël gerechtigd is om alles te doen, tot genocide en uithongering van de Palestijnse bevolking aan toe. Het is niet dat we het niet weten, al stromen de Nederlandse media niet over van berichtgeving die deze praktijken blootlegt, er is voldoende informatie aanwezig om te zien wat er in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever gebeurt.”

Logo_Personen

Redactie Nieuw Wij

Heeft u ook een nieuwstip? Of wilt u zelf publiceren? Laat het ons weten via de contactpagina.
Profiel-pagina
Nog geen reactie — begin het gesprek.