Met veel plezier draagt Ria de achternaam Pool Meeuwsen, de achternamen van haar man Erik, van hun zoon Jeroen en van zijn zonen Elio en Milo, en van haar en zijn ouders. “Verbonden met elkaar door mijn achternaam.”
Waar sta jij pal voor en waarom?
Ik sta voor de rechten van de kleine en grote mens om mens te kunnen zijn. Als humanistisch geestelijk verzorger en praktisch filosoof begeleid ik mensen rond levensvragen zodat ze hun eigen stem vinden in een poging het leven vorm te geven.
Inspireert iemand of iets je daartoe?
Ik denk dan met name aan Aram Babayants. Deze rubriek heet ‘De rechte rug…’ en ik heb een diepe bewondering voor juist zijn rechte rug. Sinds 21 november 2024 ‘woont’ hij met zijn ouders en zusjes in kerk De Open Hof in Kampen om na dertien jaar in Nederland te wonen en niet uitgezet te worden naar Oezbekistan. Voortdurend, 24 uur per dan en zeven dag per week, zijn ze binnen, in kerkasiel. Dag en nacht. Lees wat hij mij vertelde in de podcast ‘Rondje IJssel’ van 2 april (Spotify). Een van de kinderrechten is, dat je recht hebt op een identiteit. Weet wie je bent en waar je vandaan komt. Ik vroeg hem: ‘Aram, wie ben jij?’
Aram zei: ‘Ik ben een 21-jarige Nederlander, die Nederlands is in alles, behalve op papier. Die hier in Nederland is opgegroeid. Die de school heeft afgemaakt, een mbo-diploma op zak heeft, heel veel vrienden heeft gemaakt, geworteld is, en gewoon een sportieve jongen is met een simpele droom. Dat is een verblijfsvergunning, gewoon een eigen plekje om te mogen zijn, om een mens te mogen zijn en kunnen bijdragen. Je wilt wel, maar je mag niet, omdat je leven afhankelijk is van andere mensen, van de keuzes die andere mensen maken over jouw leven. We verblijven al zestien maanden in de kerk, we zijn al dertien jaar in Nederland. Het is wachten. Steeds wachten. En je best doen om te integreren. Je best doen op school. Gewoon, je best doen overal om er een goed leven van te maken. Maar we zitten nog steeds hier.’
‘Na al die tijd, na al die maanden, heb ik nog steeds het gevoel dat ik niet gezien word. Ik kijk af en toe naar Den Haag en wat daar gebeurt,’ zo vervolgde Aram. ‘Er staan zoveel mensen om ons heen. Heel veel vrijwilligers, voorgangers, muzikanten. Veel mensen uit heel het land die naar de Open Hof in Kampen komen om ons te steunen. Ik vind het heel jammer dat het zo lang duurt en dat Den Haag ons niet ziet. De overheid, de regering. Als mens wil je gezien worden. Menselijkheid is nog steeds iets wat gewoon moet. Heel veel mensen staan op en dat geeft een heel warm gevoel. Het helpt ook om vol te houden. Vanwege al die mensen die komen, kunnen wij rustig slapen. Mijn zusjes en mijn ouders ook.’ [tot zover Aram]
Welke waarden spelen hierin een rol?
Arams waarden van humaniteit, gelijkwaardigheid en rechtvaardigheid zijn ook de waarden die mij voortstuwen. Het zijn de drijvende krachten die Aram en zijn familie overeind houden. Het zijn déze waarden waarmee ik me met hem verbonden voel én waardoor ik me blijf inzetten voor kleine en grote mensen die gevlucht zijn van huis en haard.
Hoe laat jij dit zien?
In 2015 startte ik de Stichting DelftseBuur om in Delft de nieuwe ‘buren’ uit Syrië welkom te heten. Met vierhonderd vrijwilligers trokken we met ze op zodat ze zich sneller zouden thuisvoelen. Eenmaal verhuisd naar Hattem werd ik vrijwilliger bij het Taalcafé en bij kerkasiel Kampen waar ik als humanistisch voorganger mijn eigenzinnige bijeenkomsten begeleid met een grote kring kerkelijke en niet-kerkelijke vrienden.
Op 12 april om 12.00 uur staan we in de Open Hof in Kampen op voor alle gezichtslozen en stemlozen, zoals ik ze noem. Mensen die wachten op humaan beleid. Voor de mensen zonder documenten die puur omdat ze leven en bestaan, als crimineel te boek komen te staan als de asielnoodmaatregelenwet aangenomen wordt in de Eerste Kamer. God, sta ze bij.
Wil je wat veranderen en zo ja: wat?
Niet zozeer de wereld veranderen, dat is een te grote opdracht aan mezelf. Wat ik wel kan veranderen is hoe we met elkaar rondlopen op ons eigen kleine stukje aarde. Kan dat wat zachter, begripvoller en opener? Onze reacties uitstellen en luisteren. Wie ben jij, waar sta jij voor? Wat kunnen we voor elkaar betekenen?
Wat zorgt ervoor dat je het volhoudt?
Dat is de liefde en ik denk dan aan deze dichtregels van Toon Hermans:
Als de liefde niet bestond
Zou de zon niet langer stralen
De wind zou niet meer ademhalen
Als de liefde niet bestond
Geen appel zou meer rijpen
Zoals eens in het paradijs
Als wij elkaar niet meer begrijpen
Dan is de wereld koud als ijs
Ik zou sterven van de kou
En m’n adem zou bevriezen
Als ik je liefde zou verliezen
Er is geen liefde zonder jou
