Het werk van Papaikonomou richt zich op het gebied van diversiteit, inclusie en gelijkwaardigheid. Ze onderzoekt daarbinnen vooral de werking van macht en taal.
Waar sta jij pal voor en waarom?
Ik sta voor rechtvaardigheid en gelijkwaardigheid. We leven nog altijd in een ongelijkwaardige samenleving, waarin – zoals Astrid Elburg dat scherp verwoordde in mijn boek De Inclusiemarathon – ‘dezelfde kennis in een ander lichaam minder waard is’. Dat gegeven in bijzonder pijnlijk. Ik werk vanuit het geloof en vertrouwen dat we allemaal waardevolle talenten hebben en ik probeer mijn talenten in te zetten om de wereld ietsepietsie rechtvaardiger te maken.
Inspireert iemand of iets je daartoe? Welke waarden spelen hierin een rol?
Ik haal mijn inspiratie uit de vele vrouwen van kleur die op scherpe wijze een bijdrage leveren of hebben geleverd om de wereld gelijkwaardiger te maken. Van de Caraïbisch- Amerikaanse schrijfster Audre Lorde, tot de Australisch-Britse wetenschapper Sara Ahmed tot de Amerikaanse rechtsgeleerde Kimberlé Crenshaw tot wetenschapper Gloria Wekker tot wetenschapper Philomena Essed tot oud-politica Sylvana Simons tot historica Nadia Bouras tot… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Wij staan op hun schouders. Hun wijsheid en scherpte hebben de modderige paden van onrechtvaardigheid iets begaanbaarder en dus rechtvaardiger gemaakt. Wanneer je op verschillende manieren uitsluiting ervaart, leert dat je de wereld door een hele scherpe bril te beschouwen. De wereld is namelijk niet voor jou ontworpen en gemaakt. Van wetten tot de openbare ruimte tot ons taalgebruik; met jouw lichaam wordt minder rekening gehouden. Daardoor kan je vaak sneller en scherper de vinger op de ongelijkwaardige plek leggen.
Hoe laat jij dit zien?
Ik houd van taal, ik houd van woorden, ik houd van schrijven, ik houd van analyseren en beschouwen. Ik probeer mijn talent voor taal in te zetten om te laten zie hoe normen en dus ook macht doorwerkt in taal en zo mede bepaalt hoe wij met elkaar samenleven. Vooral als het gaat om discriminatie en machtsmisbruik zie je dat dit onrecht niet wordt benoemd, wordt verhuld of verzacht. Denk aan ‘verkrachting’ ‘onvrijwillige seks’ noemen. Of wanneer het niet benoemd wordt dat we het hebben over racisme of queerhaat wanneer iemand is mishandeld vanwege haar huidskleur of geaardheid.
Ik probeer dit op verschillende manieren te belichten, bijvoorbeeld door op sociale media nieuwskoppen te verbeteren of door de norm soms om te draaien. Daarnaast schrijf ik boeken over macht en ongelijkwaardigheid (bijvoorbeeld op de werkvloer) en maak ik samen met One’sy Muller De Bonte Was Podcast over missers en -opstekers in de media.
Wil je wat veranderen en zo ja: wat?
Ik hoop een kleine bijdrage te leveren aan het anders kijken naar taal en vormen van macht in onze samenleving. Ik hoop dat mijn werk helpt mensen scherper te laten kijken naar taalgebruik en gedrag van henzelf en anderen.
Wat zorgt ervoor dat je het volhoudt?
Ik heb fijne mensen om me heen. Van mijn gezin, familie en vrienden tot geweldige collega’s en medestrijders bij wie ik kan uitblazen en die me scherp durven houden. De vele support via mijn communities op LinkedIn en Instagram is ook overweldigend. Van de vele tips die ik krijg, de feedback, de betrokkenheid en warme woorden. Dat helpt enorm om vol te houden en de haat en afkeer richting mij en mijn werk (die er helaas ook is) beter naast me neer te kunnen leggen.
