Wat begon als een simpele daad van vriendelijkheid, groeide al snel uit tot iets veel groters. Het verhaal van Dirk en Trijntje is een bewijs van de kracht van menselijke vriendelijkheid. Ze hebben laten zien dat zelfs de kleinste daden een grote impact kunnen hebben. Ze hebben vreugde en hoop gebracht in het leven van veel vluchtelingen en blijven anderen inspireren om hetzelfde te doen.
Dirk en Trijntje van Dijk, een echtpaar dat in Drachten woont. “We zijn allebei gepensioneerd. Ongeveer twintig jaar geleden”, zegt Trijntje, “werd ik door een vriendin uitgenodigd om deel te nemen aan een Nederlandse leesgroep voor vluchtelingenvrouwen, een initiatief van lokale kerken. Ik vond het leuk om mee te doen en raakte bevriend met deze vrouwen. Uiteindelijk nodigden sommigen van hen mij en mijn vriendin uit om hen te bezoeken in het AZC, dus besloten we dat regelmatig te doen. Tijdens de coronapandemie konden we niet naar het kamp gaan, maar we konden toch bijpraten met onze vrienden uit het AZC door buiten op een bankje te zitten of een wandeling te maken en met hen te praten. Sommige vrouwen en hun echtgenoten gingen zelfs met ons mee naar de kerk. We hadden echter het probleem dat we niet genoeg auto’s hadden om iedereen naar de kerk te brengen.”
Dirk: “Daar kom ik in dit verhaal om de hoek kijken.” Dirk zei: “Ze hadden meer auto’s nodig en ik bood aan om mensen mee te nemen. Mijn eerste aanbod om mensen die dat nodig hadden een lift te geven, bood mij de kans om vaker met de mensen van het AZC om te gaan. Sommige van deze mensen werden goede vrienden. Op een gegeven moment vroeg een van mijn vrienden mij om hem Nederlands te leren. Ik begon met één leerling, maar al snel kwamen er meer mensen bij. Nu ben ik officieel vrijwilliger bij het COA en geef ik Nederlandse les aan mensen die dat nodig hebben.”
“Een paar jaar geleden vroeg onze kerk mij en Trijntje om bijbelstudies (Al Massira) te geven aan vluchtelingen in ons huis. We voelden ons daartoe geroepen door Jezus Christus. Door ons werk hebben we een sterke band opgebouwd met de vluchtelingen die we helpen. Ze zijn als familie voor ons geworden, ongeacht hun religie.”
Door hun bereidheid om anderen te helpen, ontdekten ze een hele nieuwe wereld vol geweldige mensen, van wie sommigen goede vrienden zijn geworden.
“In de wereld van vandaag is het maar al te gewoon dat mensen hun ogen sluiten voor de noden van anderen, vooral van mensen die anders zijn dan zijzelf.
Als christenen erkennen we onze verantwoordelijkheid om deze trend te bestrijden door als bakens van hoop en mededogen te fungeren. Door vrijwilligerswerk te doen, hopen we anderen te laten zien dat er nog steeds mensen zijn die geven om het welzijn van vluchtelingen en die zich inzetten om een positief verschil te maken in de wereld.
We hebben ook de verantwoordelijkheid om op te staan en te schitteren, en het licht van Jezus Christus te verspreiden, waar we ook gaan”, concludeerden ze. “Door vrijwilligerswerk te doen, heb je de kracht om een positieve invloed uit te oefenen op het leven van vluchtelingen. Je onbaatzuchtige daad brengt niet alleen vreugde en voldoening voor hen, maar bevordert ook de integratie in de gemeenschap. Maak deel uit van iets zinvols!”
