Op 18 maart aanstaande is het precies twee jaar geleden dat de EU-Turkije-deal werd ondertekend, een noodzakelijk kwaad volgens sommigen, een duivelspact volgens anderen. De overeenkomst moest een eind maken aan de stroom vluchtelingen die in het najaar van 2015 tussen de Turkse en de Griekse kust op zoek naar veiligheid en een beter bestaan dagelijks de verdrinkingsdood riskeerde. Hoog tijd voor een kritische analyse over de effectiviteit van de deal.

De Oostenrijker Gerald Knaus, oprichter van ESI, een denktank over stabiliteit in Europa, wordt gezien als de architect van de deal. Hij wordt verguisd door extreemrechts èn mensenrechtenorganisaties, maar hij wordt ook bewonderd om zijn intellectuele moed. Onvermoeibaar reist Knaus ook nu nog door Europa om te pleiten voor een beter Europees asielbeleid, waarbij mededogen gecombineerd wordt met realistische oplossingen.

Ondertussen zitten op Lesbos dankzij de deal duizenden vluchtelingen al maanden vast onder erbarmelijke omstandigheden. De lokale bevolking, vrijwilligers uit heel Europa en vluchtelingen zelf proberen de situatie te verlichten. Inmiddels dient de EU-Turkije deal als voorbeeld voor het sluiten van nieuwe deals met landen in Noord-Afrika. Maar werkt die EU-Turkije deal eigenlijk wel? Voor wie werkt die dan? En wat hebben we geleerd van de deal? De Deal toont de gevolgen van de deal en mogelijke oplossingen voor het huidige Europese vluchtelingenbeleid.

Logo-Personen

Redactie Nieuw Wij

Heeft u ook een nieuwstip? Of wilt u zelf publiceren? Laat het ons weten. Contactpagina.
Profiel-pagina
Nog geen reactie — begin het gesprek.