Buiten regent het, het waait hard en ik zit op de bijrijdersstoel van het busje van een man die mij een lift naar huis heeft aangeboden. We raken in gesprek en hij vraagt zich af waarom christenen vaak zulke rechtse idealen hebben, terwijl Jezus duidelijk een links geluid laat horen. God vraagt van mensen om van elkaar te houden, met elkaar te delen en als rentmeesters te zorgen voor de aarde, zegt hij. Juist christelijke partijen zouden deze thema’s moeten laten prevaleren boven liberale politiek en economische belangen die vaak uitmonden in uitbuiting en ongelijkheid.

Nu, jaren later, worstel ik nog steeds met de vraag van die aardige meneer met zijn busje. In de kerk leren we dat we moeten leven vanuit genade. Ondertussen praten we ongelijkheid in de samenleving goed door te doen alsof de welgestelden nu eenmaal harder werken en hun rijkdom aan zichzelf te danken hebben. Twee christelijke partijen in de regering praten serieus mee over verlaging van de winstbelasting voor grote bedrijven, terwijl de BTW op de dagelijkse boodschappen voor huishoudens is gestegen, en het kabinet moest door de rechter en de Raad van State tot de orde worden geroepen om klimaat en natuur beter te beschermen.

In de bijbel (Genesis 1:28) lezen we dat Gods eerste opdracht aan de mens is om als rentmeester te zorgen voor de schepping. Toch wordt vaak de menselijke invloed op het klimaat ontkend of op zijn minst gebagatelliseerd. Soms wordt de gedachte dat de mens het klimaat beïnvloedt zelfs als hoogmoedig bestempeld, omdat alleen God zelf aan de knoppen draait. Uit het laatste klimaatlabel voor politieke partijen blijkt dat de zorg voor de schepping relatief weinig aandacht krijgt van christelijke politici.

Prioriteiten

De verschillen tussen arm en rijk worden steeds groter en het economisme normaliseert. Andere thema’s zoals rechtsbijstand, sociale zekerheid, onderwijs voor iedereen, dierenwelzijn en zorg voor natuur en klimaat, verdwijnen naar de achtergrond. Je hoeft geen christen te zijn om te snappen dat uitgerekend deze thema’s hoog op de politieke prioriteitenlijst zouden moeten staan.

Het zijn vaak seculiere partijen zoals GroenLinks, SP en de Partij voor de Dieren die zich hier sterk voor maken. Vanuit mijn persoonlijke waarden als christen, vind ik het opvallend dat linkse partijen zonder christelijke grondslag steevast bovenaan staan in mijn stemwijzer. Uitgerekend deze partijen worden soms door christelijke politici aangemerkt als weglopers of als de schreeuwers langs de flanken.

Als ik aan Jezus denk, stel ik me een linkse ‘hippie’ voor, die zich afzette tegen de gevestigde orde. Hij gooide de geldwisselaars de tempel uit en kwam op voor mensen die onderdrukt werden. Hij was niet op zoek naar consensus en het bewaren van de lieve vrede. Hij sprak zich openlijk uit tegen onrecht, ook als hij daar geen vrienden mee maakte. In Marcus 12:29 en 30 lezen we wat de kernwaarden zijn van het christelijk geloof. God liefhebben en onze naaste liefhebben.

Als we God liefhebben, kunnen we Hem eren door dierenwelzijn en bescherming van natuur en klimaat hoog op de agenda te zetten. Daarmee laten we zien dat we respectvol omgaan met Zijn schepping. Als we onze naasten liefhebben, zouden we niet meer moeten nemen dan we nodig hebben, zodat wat er is eerlijk verdeeld kan worden.

Samenwerking

Mijn geloof in God is door de jaren heen niet aangetast. Toch voel ik me weleens een afvallige, omdat ik niet op een christelijke partij stem. Wat zou het fijn zijn als de christelijke politiek zich zou aansluiten bij de linkse samenwerking die zich sterk maakt voor naastenliefde en rentmeesterschap. Dan is een sterke beweging mogelijk waarin het welzijn van de aarde en al haar inwonersweer prevaleert boven de macht van het grote geld.

renske-veenstra-vierkant

Renske Veenstra

Renske Veenstra (1988) is getrouwd en heeft twee kinderen. Ze is christen. Belangrijker dan het juist toepassen van het christelijke …
Profiel-pagina
Al 4 reacties — praat mee.