Op 1 juli 2023 woonde ik alweer 40 jaar in Nederland. En hoewel ik Nederland omarm en zij mij, leef ik met de dagelijkse realiteit van een immense afstand tot mijn geboorte-eiland. In een onstuimig jaar met Provinciale verkiezingen, de bijbehorende campagne, het werk als gemeenteraadslid in Zwolle, mijn dagelijkse baan als projectleider én het verlies van mijn dierbaarste vriendin merkte ik veel behoefte aan emotionele geborgenheid en troost. Gelukkig wist ik deze te vinden in mijn woonplaats Zwolle.

De tweede zondag van de maand reserveer ik om naar de kerkdienst te gaan in de Dominicanenkerk in Zwolle. Deze dienst is speciaal, omdat het wordt gehouden in het Papiaments; de moedertaal van mensen die geboren en getogen zijn in het Caribische deel van ons koninkrijk. Mijn moedertaal. De dienst wordt geleid door de geliefde Pater Wijbe Fransen, die zelf 40 jaar lang op Aruba heeft gewoond en gewerkt als pastoor. Hij kent en spreekt de taal nog steeds erg goed. Alle andere begeleiders van de dienst komen van de ABC-eilanden. De dienst wordt bezocht door Caribische Nederlanders die in Zwolle of andere delen van het land wonen, maar ook door anderen die affiniteit hebben met de eilanden om verschillende redenen; door buurtbewoners en anderen die ervoor kiezen juist naar deze dienst te komen.

Met elkaar bidden, zingen en praten in je eigen taal zorgt voor een gevoel van vrijheid en veiligheid. De taal is onze identiteit. De klanken die ons weer thuisbrengen, hoewel we qua fysieke afstand ver van onze dierbaren aan de andere kant van de Atlantische Oceaan zijn. Het Papiaments is onze stem van binnen, waarmee we geschiedenis delen en overbrengen aan de jongere generatie.

De kerkdiensten besteden ook aandacht aan vaste kalendervieringen zoals Vader- of Moederdag. Alleen noemen we het hier Familiedag, omdat veel van onze ouders op de eilanden wonen. We vieren met Caribisch eten, we zingen en dansen op muziek van de eilanden, gezongen door het koor Emanuel. Er vinden ook altijd waardevolle ontmoetingen plaats. Voor, tijdens en na de dienst met mensen met verschillende achtergronden. Deze momenten geven kans om bij te praten of voor nieuwe verbindingen. Hierdoor groeit begrip voor de taal, voor elkaar en voor elkaars geloofsuitingen die ook op de ABC-eilanden verschillend kunnen zijn. De ontmoetingen zorgen bij mij voor een rijke ervaring die ik elke keer mee naar huis neem.

De bijeenkomsten geven ook ruimte voor gesprekken over onze samenleving, verkiezingen, uitslagen en de gevolgen hiervan. Als politica hou ik me daar ook mee bezig en ik ga deze gesprekken dan ook graag aan. Recente politieke ontwikkelingen roepen ook onder de rest van de gemeenschap veel vragen op. Wat betekent het voor ons? Wij uit de Caraïben, van de vroegere Nederlandse Antillen en nu het Caraïbische deel van het Koninkrijk. Wij, afkomstig van de eilanden waarvan ooit geopperd was om ze te verkopen op Marktplaats. Velen van ons hebben hier in Nederland gestudeerd en werken hier aan de bouw van een goed land voor iedereen. Net als veel anderen vragen we ons ook af hoe het leven van onze (klein)kinderen zal zijn. Hier in Nederland en in de rest van het Koninkrijk.

Ik blijf hoopvol en vertrouw op een vredelievend en natuurrijk land. Met respectvolle omgang voor alles wat geschapen is voor ons allemaal.

Dit artikel verscheen onlangs in De Linker Wang.

Margriet Leest profielfoto

Margriet Leest

Statenlid Overijssel

Margriet Leest is projectleider Inclusie en Diversiteit bij ArtEZ, voorzitter van Levende Talen Papiaments en Statenlid voor GroenLinks in …
Profiel-pagina
Nog geen reactie — begin het gesprek.