Het is zomer en de agenda wordt langzaam maar zeker minder geterroriseerd door vergaderverzoeken en lange ingewikkelde telefoongesprekken. De kannen ijs thee en de stapels romans staan klaar. Na een paar dagen van rust en ruimte nemen wij ons voor dit gevoel vast te houden. De luxe om afstand te kunnen nemen en te overzien wat echt belangrijk is. De kinderen zien spelen, het versgebakken stokbroodje met aandacht opeten en echt luisteren naar jouw gezelschap en naar jezelf. Ik roep heel hard en ook tegen mijzelf ‘Hou dit vast!’
En wij weten allemaal dat straks al die werkafspraken toch weer domineren en dat wij met groot verlangen denken aan die blauwe wolken. Ver weg zijn dan al die heerlijke momenten waar mediteren op liefdevol leiderschap zo makkelijk was.
Ik heb slecht nieuws en goed nieuws. Het slechte nieuws is dat al die heerlijke momenten niet zomaar terugkomen en het goede nieuws is dat met enige inspanning wel een dagelijkse routine kan worden opgebouwd.
Zelf mediteer ik al vanaf mijn zestiende elke ochtend om de dag te verwelkomen. Ik bekijk mijn agenda en schrik niet meer van de vele opdrachten en moeilijke gesprekken en stel de vraag: “Wat zou de meest liefdevolle versie van mij doen?”
En geloof mij dat is niet elke dag makkelijk. Daarom ga ik vaak naar bijeenkomsten en lezingen die mij kunnen bemoedigen om de beste versie van mijzelf te worden.
Zo verheug ik mij op een middag op 16 augustus in PHIL Haarlem waar die zoektocht naar balans centraal staat. Een cadeau aan mijzelf in een wereld waar haast het credo is. Een paar uur in een zaal met mensen die ook zoeken naar houvast en willen onderzoeken hoe die rust te vinden juist in de hectiek. Deze middag is ook nog eens vrij toegankelijk en past daarom precies in mijn filosofie dat wijsheid onbetaalbaar is.
Deze zomer vult mijn hart zich met de gedachte dat steeds meer mensen gaan mediteren op liefdevol leiderschap. Dat steeds meer mensen opstaan en uitdragen dat er een andere manier van leidinggeven mogelijk is. Een manier voorbij geschreeuw en gewichtig doen. Een manier voorbij het oorverdovende geluid van machtswellust. Een manier gevuld met stilte.
Het is eigenlijk zo simpel, het is zo dichtbij en het is mogelijk. Dus proost met die heerlijke ijsthee, en tel de blauwe wolken. En wellicht tot ziens in Haarlem in persoon, en anders in gedachten. Samen zijn wij met meer om uit te dragen dat liefdevol leiderschap mogelijk is.
