Eerst worden de ketterse Samaritanen verwelkomd; dan een eunuch (die om die reden niet in de tempel mocht dienen); de christenvervolger Saulus; een leerlooier (voor de apostelen onrein gedoe met dode beesten); en uiteindelijk zelfs de Romeinse bezetters. Daarvoor moest God bij de aarzelende Petrus wel zwaar geschut inzetten: hij kreeg een nachtmerrie met kreeften in zijn bed.

Opvallend is hoezeer in onze samenleving vandaag een anti-pinkstergeest heerst. Er is grote verdeeldheid tussen rijken en armen, hoogopgeleiden en laagopgeleiden, autochtonen en allochtonen. ‘Die zijn niet als ons’ hoor je mensen die moeite hebben met anderen soms zeggen. Wijd verbreid is de mening dat we op elkaar moeten gaan lijken om samen door één deur te kunnen. Maar dat is even kleingeestig als onwaar. De bron van onze verdeeldheid is juist dat we meer op elkaar zijn gaan lijken. Vroeger had je veel grotere verschillen tussen de elite (adel en geestelijkheid) en het gewone volk, tussen geletterde mensen en analfabeten, de autochtone bevolking en vreemdelingen. Toch leefden ze tamelijk rustig samen. Pas als de verschillen te groot werden brak er incidenteel een opstand uit.

Het probleem is niet dat de ander ‘anders’ is, maar juist dat die veel op ons is gaan lijken.

Vandaag lijken we meer op elkaar dan ooit. Anders dan vroeger, moeten ook de rijken en machtigen zich als elke burger aan de wet houden, anders krijgen ze de Panama Papers op hun dak. Iedereen, ook laagopgeleiden, kunnen in de media volgen wat de ‘elite’ zegt of schrijft en daarover hun mening uiten. Vluchtelingen hebben net als wij een smartphone en meestal een goede opleiding. Het probleem is niet dat de ander ‘anders’ is, maar juist dat die veel op ons is gaan lijken. En wat het dichtst bij elkaar ligt, bijt elkaar het hardst. De apostelen werden door de Samaritanen en Romeinen verwelkomd maar door hun eigen volk verworpen.

De Geest van Pinksteren verzoent mensen door ze meer tot vreemden voor elkaar te maken. Zo ontstaat er een tussenruimte waarin de Samaritanen en Romeinen christen werden, maar tegelijk zichzelf konden blijven. Ze hoefden van de apostelen niet ‘net als wij’ joods te worden. Die ruimte tussen de mensen maakt grootgeestig, in verwondering en nieuwsgierigheid naar ‘het andere’ van de ander. En ook in het dragen van ons onbegrip of pijn daarover.

Niet hetzelfde maar het andere verbindt ons. Eenheid is niet zozeer het gevolg van dezelfde taal, afkomst of religie, maar bestaat in de ruimte van de Geest tussen mensen in.

JJ Suurmond

Jean-Jacques Suurmond

Publicist

Jean-Jacques Suurmond is pastor, coach/supervisor en publicist.
Profiel-pagina
Al 26 reacties — praat mee.