In Gaza zijn door het Israëlische geweld ten minste 72.783 Palestijnen gedood. Nog negenhonderd na het zogenaamde ‘staakt het vuren’. In dezelfde periode zijn meer dan 172.779 mensen gewond geraakt.
‘Artsen zonder Grenzen’ meldt de systematische vernietiging van het gezondheidssysteem in Gaza en het gebruik van honger als wapen. De Israëlische luchtaanvallen op Libanon zaaien doden en gewonden onder burgers en al meer dan een miljoen mensen zijn op de vlucht geslagen.
Onlangs heeft de Israëlische regering de doodstraf ingesteld. De facto alleen voor Palestijnen. In strijd met de beginselen van de EU die de handelsovereenkomsten daarom zouden moeten stoppen. Voor Israël blijkt dit niet te gelden.
Stemmen die niet zwijgen
In dagblad Trouw van 23 mei verscheen een interview van Arnon Grunberg met Omer Bartov, een Joodse genocide-wetenschapper afkomstig uit Israël. Over Holocaust en Gaza-beleid zegt hij: “Je kunt de ene genocide niet met de andere legitimeren”.
Rabbi Ron Kronish, oprichter van de Interreligieuze Coördinatieraad in Israël (ICCI), verklaart waarom hij de protestbrief van meer dan 1200 rabbijnen wereldwijd aan premier Netanyahu ondertekende. In ‘The Times of Israël’ van 30 juli 2025 schrijft hij: “Het Joodse volk wordt geconfronteerd met een ernstige morele crisis, die de fundamenten van het jodendom in gevaar brengt. We kunnen hierover niet zwijgen. Wij kunnen de massamoorden op burgers, waaronder een groot aantal vrouwen, kinderen en ouderen, noch het gebruik van uithongering als oorlogswapen, goedkeuren”. Meer dan honderd rabbijnen en Joodse intellectuelen hadden ook in Nederland hun totale afkeuring van Israëls beleid kenbaar gemaakt.
The Rights Forum meldt 14 april 2026 dat de petitie tot de volledige opschorting van het EU-Israël Associatieverdrag boven één miljoen handtekeningen gehaald heeft (1.169.919). Hiermee is de Europese Commissie verplicht het verdrag te bespreken.
Gelukkig is er in Israël één politicus die zijn stem verheft en die de politiek van de Netanyahu-regering fel bestrijdt, de voortdurende annexaties van Israël en het geweld van de kolonisten in de Westbank veroordeelt en een deelname van minderheden in de regering voorstaat. Het is Yair Golan van de Democraten. Ik hoop, voor de komende verkiezingen (waarschijnlijk in oktober), op een grote aanhang voor hem onder de bevolking.
Politiek is stil of treuzelt
In de Nederlandse en ook Europese politiek: stilte. Christelijke partijen in ons land pareren met hun “weloverwogen standpunt” elke kritiek. De commissies in het Europees Parlement blijven stil, ondanks de massieve petitie. De situatie blijft onbeslist en Europa staat er verlamd bij ten opzichte van het optreden van het bewind Netanyahu. Veel landen hebben een conventie ondertekend genocide te voorkomen. “Maar de internationale gemeenschap doet niets, Trump doet niets”, aldus Arnon Grunberg in zijn interview met Bartov.
Natuurlijk wensen we het Joodse volk zijn ‘homeland’. Maar moeten we in politiek Europa niet gaan spreken over een ‘Israël-syndroom’? Zijn de politici zich bewust van hun verantwoordelijkheid en hun morele plicht met alle middelen in te grijpen om niet medeplichtig te worden aan het ongebreidelde geweld van Israël? Israël doet alles en blijft straffeloos zijn gang gaan. Israëls machtsvertoon en het onbegrijpelijk dadenloos toezien van de politiek in Nederland en Europa houden ons gevangen in een koepel van onmacht.
