Binnen Nes Ammim bevindt zich een oecumenische, internationale gemeenschap van dertig tot veertig vrijwilligers. Zij zorgen samen met de vaste medewerkers voor het runnen van het hotel: een bron van inkomsten en een ‘neutrale’ plaats waar dialoogorganisaties en vredestichters welkom zijn en hun werk doen.
Jiska Gebraad deed talloze online interviews met dialoogwerkers, van allerlei afkomst en van allerlei organisaties in Israël. “Uit analyse van deze interviews ontstaat een beeld van verharding van relaties, nieuwe pijn en trauma’s, die het dialoogwerk bemoeilijken,” schrijft Nes Ammim. “De kloof tussen groepen is groter geworden en het werven van deelnemers voor dialoogprogramma’s is lastiger, door angst en terughoudendheid. Hoewel er ook mensen zijn die juist door de oorlog op zoek gaan naar de ander en zich aanmelden voor dialoogactiviteiten.”
Een belangrijke conclusie die Jiska trekt uit haar onderzoek, is dat conflict een enorme impact heeft op het werk van dialoogorganisaties. “Het is essentieel om veerkracht en resistentie op te bouwen tegen nieuw trauma.”
Nes Ammim past enkele van haar aanbevelingen toe, zoals een indirecte dialoogmethode, waarbij eerst geluisterd wordt en pas daarna een reactie volgt. Ook worden ‘uni national sessions’ georganiseerd, zodat groepen zich eerst apart kunnen voorbereiden voordat ze samen in gesprek gaan.
Ondanks de moeilijke omstandigheden tijdens de oorlog, is de jonge onderzoeker hoopvol ten aanzien van het dialoogwerk. “Ik voorzie dat het dialoogwerk zich zal blijven ontwikkelen, zelfs in een gewelddadige context. Nes Ammim neemt hierin een bijzondere positie in, omdat hier geen enkel perspectief dominant is. Nes Ammim is op zichzelf al dialoog.”
Benieuwd naar het hele onderzoek? Lees het hier.
