Ik droom van een wereld met een hart,
een hart dat klopt voor alle mensen,
zonder onderscheid.
Ik droom van een wereld,
waarin iedereen kan zijn wat zij waard is,
beeld van God,
uit en tot liefde geboren,
hoe dan ook.

Ooit ontdekte ik: ik ben homo,
ik was amper 13 jaar.
Het was 1982 of zo.
Het was geen blijde ontdekking.
Toch is er geen moment in mijn leven geweest
dat ik heb gedacht:
mag dit wel van God,
zou Hij nog van mij houden?
En er is ook geen moment geweest dat ik dacht:
er is dus geen plaats voor mij in de kerk.
God bleef mijn God en de kerk mijn kerk,
tot op de dag van vandaag.

Ik droom van een kerk
waarin dit voor iedere gelovige lesbo, homo, bi en trans zonneklaar is:
hier aanbid ik mijn God, want dit is mijn kerk.
Dat ik nooit meer hoef te horen hoe twee mannen werd gevraagd weg te blijven uit de kerk
zodat zij tijdens het avondmaal geen aanstoot zouden geven.
Dat ik nooit meer hoef te horen hoe een kerkelijk jeugdorganisatie
haar trouwe vrijwilligster wegstuurde, alleen maar omdat zij lesbisch was.
Dat ik nooit meer hoeft te horen hoe een jongen zijn plek in de praiseband verloor,
omdat hij openstond voor een relatie met een andere jongen.

Ik droom van een kerk
die echt kerk wil zijn,
achter Jezus aan,
die iedereen uitnodigde op zijn weg,
de bontste stoet van mensen ooit gezien.

Logo-Personen

Redactie Nieuw Wij

Heeft u ook een nieuwstip? Of wilt u zelf publiceren? Laat het ons weten. Contactpagina.
Profiel-pagina
Al één reactie — praat mee.