Traditionele witte volkswijken hebben de afgelopen eeuw het karakter van steden bepaald. Maar de samenstelling van deze buurten is veranderd aangezien ze plaats gemaakt hebben voor gekleurde stedelingen. Inmiddels bestaan de grote steden voor de helft uit bi-culturele Nederlanders. Zij domineren het straatbeeld. Iedereen is inmiddels een minderheid. Rotterdam neemt hierin een bijzondere positie in omdat twee derde van de schoolgaande kinderen een migratie-achtergrond heeft.

Voor de bi-culturele jongeren is Rotterdam hun stad. En dat dragen ze ook met verve uit. Ze voelen zich veel meer verwant met de Rotterdamse dan met de Nederlandse identiteit. Stedelijke identificatie is in hun ogen nabijer en daardoor inclusiever. Zij geven de voorkeur aan de dynamische stadscultuur die ruimte biedt voor nieuwe interpretaties van identiteit in de vorm van urban arts, activisme en sport. Vanuit de publieke ruimtes van de grote stad vormt een eigengereide voorhoede van cultuurmakers een groot deel van de identiteit van het hedendaagse grote stad. Met een zelfbewuste houding die schuurt met de perceptie van de ‘oude’ Rotterdammer in de voorheen witte wijken.

Maar zoals elke grote stad krijgt ook Rotterdam in toenemende mate te maken met gentrificatie. Hoe gaan de bi-culturele jongeren om met de verdringing op de huizenmarkt en de komst van hippe horecagelegenheden? Uitsluiting dreigt. Opnieuw.

Logo_Personen

Redactie Nieuw Wij

Heeft u ook een nieuwstip? Of wilt u zelf publiceren? Laat het ons weten via de contactpagina.
Profiel-pagina
Nog geen reactie — begin het gesprek.