Op een zonnige maar koude zaterdagochtend komt een groep mensen samen op de Dam in Amsterdam om een tijdcapsule te begraven met inspirerende teksten. Onder andere jongeren van de Voices jongerencommunity, een programma van Museum Ons Lieve Heer op Solder. Zij dragen een urgente boodschap voor aan jongeren van de toekomst. Een van de sprekers (‘voices’) springt er meteen voor mij uit: Ecrin.
Ecrin, waarom ben je een voice geworden?
“Ik ben erg nieuwsgierig, ik wil lezen, onderzoeken, vragenstellen. Toen we bij mijn school een workshop kregen van het programma sprak het mij meteen aan. Ik heb daarna mijn maatschappelijke stage bij het museum gedaan en ben één van de voices geworden. Wat heel mooi aan het programma is is dat er een heel open sfeer is. Wij zijn een groep jongeren van heel veel verschillende achtergronden, zowel religieus als cultureel, maar iedereen mag zichzelf zijn. We kunnen alles bespreken, van polariserende thema’s tot gesprekken over familie. Daarnaast doen wij projecten waarbij we allerlei praktische en theoretische vaardigheden leren. Van hoe je een tekst schrijft tot het maken van een podcast. Het is een heel groot project met een heel divers team, die je allemaal wat anders leren.”
Je wilt later ook de politiek ingaan, welke waarden moeten volgens jou dan centraal staan?
“Eerlijkheid is kern. Zowel voor als na de verkiezingen. Doe geen beloftes die niet haalbaar zijn, zowel financieel als praktisch, in je verkiezingsprogramma. Maar ook na de verkiezingen, als iets niet lukt, leg dan uit waarom het niet lukt. Geef je niet over aan populisme. Sommige thema’s en standpunten zijn heel populair maar passen niet bij een bepaalde partij. Doe daar dan ook niet aan mee.
Gelijkwaardigheid is een andere waarde die niet vergeten moet worden. Niemand mag buitengesloten worden door een politieke partij. Iedereen moet evenveel aandacht krijgen, iedereen doet mee. Anders is het geen democratie. Ook de groepen die verder weg van ons staan. Als Denk de verkiezingen zou winnen, moeten ze alsnog ook oog hebben voor de beleving van kiezers van de PVV.”
Welke thema’s, moeten gezien die waarden, bovenaan de politieke agenda staan?
“Solidariteit, we zitten hier samen, we moeten het samen oplossen. We moeten ons inzetten tegen verdeeldheid op elke vlakken. Uitspraken van politieke partijen zorgen vaak voor meer spanning. Veel mensen horen een politicus iets zeggen en gaan er dan vanuit dat het klopt, wees je dus bewust van wat je zegt!
Eerlijkheid en duurzaamheid. Nederland is oprecht vol, zeker in de grote steden. Er is te weinig groen maar er moeten meer woningen komen. Dat kan niet. We moeten streven naar een oplossing maar wel een eerlijke. Niet iedereen kan naar Nederland komen, maar we moeten er zijn voor alle mensen die vluchten voor geweld. Niet alleen voor Europeanen zoals Oekraïners maar ook voor mensen uit het Midden-Oosten zoals Palestijnen of Syriërs. Prima als ze na een aantal jaar weer terug moeten als het daar veilig is maar laat ze in ieder geval toe.
Daarnaast moet er meer educatie komen. Vooral op scholen maar ook in buurtcentra in achterstandswijken. Ga niet alleen naar Amsterdam Zuid maar ook naar Noord en Zuidoost. Geef les over verschillende geloven, bevorder dialoog. Er zijn zoveel misverstanden die met educatie opgelost kunnen worden. Informeer mensen over de situatie van nu. De burgerraad is daar ook een mooie plek voor, omdat je mensen van verschillende stadsdelen bij elkaar brengt.”
Wie in de politieke arena krijgt of krijgen van jou een ongevraagd advies wat betreft die waarden? En welke adviezen zijn dat?
“Iemand als Dilan Yesilgöz moet zich als leider van een van de grootste partijen echt bewust zijn van wat haar uitspraken teweegbrengen. Een voorbeeld hiervan is haar opmerking dat het watermeloensymbool gelijk stond aan pro-Hamas zijn. Ik draag hem op mijn jas omdat ik mij zorgen maak over wat er gebeurt in Gaza. Als mensen dit zien en Yesilgöz geloven, associëren ze het gelijk met Hamas, terwijl dat niet zo is.
Politici moeten meer luisteren naar de verschillende groepen, ga niet mee in het populisme maar onderbouw wat je zegt en wees eerlijk. Wees je er bewust van dat je met bepaalde opmerkingen echt mensen uitsluit. Een voorbeeld daarvan is Frans Timmermans die opmerkingen maakte over Diyanet. Hij wil ze “keihard aanpakken”, terwijl het voor mij de plek was waar mijn moeder werkte, waar ik mij goed voel. Als je je zorgen maakt over wat er ergens gebeurt, ga dan in dialoog, ga naar de moskeeën toe. Door deze opmerkingen hebben mensen het gevoel dat alle vormen van gesprek uitgesloten zijn.”
Wat is volgens jou democratie? Is het nodig om die te versterken? Hoe kijk je hier tegenaan?
“Belangrijk is het om te luisteren naar iedereen, ook als het pijn doet. Ik zou een oproep willen doen om mensen vanaf 16 jaar al stemrecht te geven. Hierdoor betrek je jongeren ook meer bij de overheid. We zien nu vooral oudere witte mannen in de politiek. Mensen vertrouwen daardoor de politiek niet, ze herkennen zichzelf niet in de politici. Daarnaast moet de burgemeester worden gekozen door het volk. Ik ben heel blij met Femke Halsema, maar voor het democratisch beeld is het beter de burgemeester te kiezen.”
Welke type leiderschap hebben we nodig; hoe kan een nieuwe generatie politici bijdragen aan een hoopvolle toekomst?
“We hebben leiders nodig die luisteren. Die echt in gesprek gaan met de mensen uit de buurt, ook de achterstandswijken, zodat ze weten wat er speelt. Je hebt als leider een voorbeeldrol maar wees je daar ook bewust van. Ook een meer divers leiderschap, met mensen van allerlei verschillende achtergronden, seksualiteit en gender. En sta open om te leren. Ik zou het heel leuk vinden om politiek leider te worden uiteindelijk, maar ben mij ervan bewust dan ik nog heel veel moet leren.”
