Inheemse representatie in de leeuwenkuil

De geesten van de slachtoffers van het imperialisme spreken niet de taal van de kolonisator, en kunnen niet worden aangesproken door de witte man. Ze zoeken vergelding voor de onrechtvaardigheden die hen en hun nakomelingen zijn aangedaan.

Nederland heeft een lange en brute geschiedenis, rivieren van bloed stromen in de kaken van de poltergeist die dit land achtervolgt. Van het bloed van slaven, gestolen uit hun thuislanden, geketend, verhandeld en onderworpen aan onvoorstelbaar geweld; tot Rohingya moslims, afgeslacht in Myanmar met Nederlandse wapens in strijd met een EU-wapenembargo.

Om de Nederlandse koning te citeren op 1 juli 2023: “Je kunt je niet verschuilen achter wetten als je medemensen worden gereduceerd tot dieren en onderworpen aan de grillen van de machthebbers.” Toch exporteert dit land niet alleen wapens, maar ook getrainde honden naar Israël, waar ze worden gebruikt om Palestijnen te mishandelen en te doden. De echo’s van het Nederlandse kolonialisme weerklinken niet alleen op Nederlandse bodem, maar ook in de voortdurende wreedheden die onze medemensen wereldwijd ondergaan, gereduceerd tot dieren en onderworpen aan de grillen van de machthebbers.

Van gehandicapte Palestijnen die door Nederlandse honden aan stukken worden gescheurd, tot inheemse Molukkers die worden mishandeld door Indonesische legers. De poltergeisten van het koloniale verleden van dit land achtervolgen de hele wereld, versnellen klimaatverandering en mishandelen de mensheid als vergelding.

Inheemse stemmen in Nederland zijn niet zo schaars als velen denken. Hoewel deze stemmen sterk zijn, worden ze zelden gehoord en in plaats daarvan overstemd door degenen die liever over hen praten dan met hen. In de voetsporen van hun voorouders proberen ze elke echte kennis te verdringen die gedeeld zou kunnen worden, door wijsheid alleen te exploiteren wanneer het hen uitkomt en datgene te negeren wat hen niet uitkomt. Ook deze wonden bloeden in de mond van de poltergeist, voedend met zijn kwaadaardige kracht.

Alleen echte herstelbetalingen kunnen deze wonden helen. Echte genezing, geleid door de nakomelingen van degenen die werden vervolgd, die werkelijk weten en begrijpen wat hun voorouders hebben doorstaan. Deze genezing kan niet echt beginnen zonder het leiderschap van inheemse gemeenschappen. Gemeenschappen die, lang voordat Europeanen leerden om maïs, suiker en tabak te verbouwen, in harmonie leefden met de aarde en al haar kinderen, en dat nog steeds doen. 80 procent van de biodiversiteit in de wereld wordt nog steeds beschermd door inheemse volkeren, en hun gemeenschappen worden het meest bedreigd door de naweeën van koloniaal geweld, die zich manifesteren in stijgende zeespiegels en verwoestende orkanen.

Echte herstelbetalingen betekenen niet alleen de teruggave van gestolen artefacten en schatten, maar ook aanzienlijke financiële bijdragen in de vorm van klimaatbeleid, wapenembargo’s en politieke bescherming. Er moet systemische verandering worden doorgevoerd om de poltergeist van het imperiale geweld te verdrijven dat de hele planeet die we ’thuis’ noemen, aan het vernietigen is.

Onze genezing moet allesomvattend en volledig zijn, en moet worden geleid door leiders uit inheemse gemeenschappen wereldwijd. Zij bezitten tradities van wijsheid en kennis die sterk en waarachtig door de generaties heen lopen, terug tot in het verre verleden. We moeten zowel onszelf als onze planeet genezen van het trauma en het verdriet dat is ontstaan door het imperiale geweld, want deze wonden moeten worden gesloten voordat het bloed dat ze vergieten ons allen overspoelt en verdrinkt.