El Bachiri reikt ons hiermee een sleutel aan voor het openen van deuren die nu nog vaak gesloten zijn en de weg naar een veiliger wereld blokkeren. De sleutel namelijk van het loslaten van de waarheidsclaim en het vooropstellen van wat onze menselijkheid dient. Grote geesten als Gandhi en Nelson Mandela gingen hem daarin voor.

Ik groeide op in een protestants-christelijk milieu en leerde dat mijn geloof het enig juiste was en dat het mijn roeping als mens was een zo goed mogelijk christen te zijn. Langzaam maar zeker leerde ik echter dat dit onhoudbaar is en heb het uiteindelijk omgedraaid: ik ben niet mens om christen te zijn maar christen om mens te zijn – zoals voor El Bachiri de islam de weg is, en voor weer anderen hun eigen traditie en cultuur wegen zijn waarop zij hun humaniteit kunnen exploreren en ontwikkelen.

Zo kunnen we elkaar ontmoeten in ons streven naar menselijkheid, zonder de kramp van het elkaar te willen overtuigen en met volop mogelijkheden van elkaar te leren. Het lijkt me duidelijk dat precies hier grote kansen liggen voor het levensbeschouwelijk onderwijs. Sterker nog, deze benadering lijkt me de enige die ruimte schept voor een benadering die relevant is voor álle leerlingen, ongeacht hun achtergrond.

Het Oude Boek geeft als aanwijzing voor menselijkheid ‘Houd van de ander zoals je van jezelf houdt.’ Niet minder, waarbij je jezelf kunt verliezen in egoïsme, maar ook niet meer, waarbij gevoelens van minderwaardigheid je gemakkelijk dwars zitten. Ik vermoed dat deze woorden gesproken zijn vanuit het besef van de organische en principiële samenhang van alle leven: mijn geluk is onlosmakelijk verbonden met dat van jou. Het Oosten heeft deze samenhang nog pregnanter geformuleerd: ‘Tat tvam asi’; ofwel ‘de ander dat ben jij’. Compassie is het begrip dat deze zienswijze samenvat.

Het door Karen Armstrong geïnitieerde Handvest voor Compassie is dan ook uitermate geschikt als uitgangspunt voor levensbeschouwelijk onderwijs. Zo roept het op om:

  • compassie opnieuw te maken tot de kern van moreel handelen en van religie,
  • terug te keren naar het oude principe dat iedere interpretatie van geschriften die aanzet tot geweld, haat of minachting geen enkele legitimiteit heeft,
  • garant te staan voor de verstrekking van correcte en respectvolle informatie over andere tradities, godsdiensten en culturen aan jongeren,
  • positieve waardering van culturele en religieuze verscheidenheid te stimuleren,
  • bij te dragen aan medeleven, gebaseerd op kennis, voor het leed van alle mensen, ook van hen die wij als onze vijanden zien.

Met het Handvest voor Compassie als uitgangspunt zal levensbeschouwelijk onderwijs bijdragen aan meer geluk in een veiliger wereld.

 

Bron: www.youtube.com

Het Handvest ondertekenen kan via deze link.

Dit is het derde van een serie artikelen van Dirk van de Glind over levensbeschouwelijk onderwijs. Het eerste kunt u vinden via deze link en het tweede via deze link.

dirkvd

Dirk van de Glind

Docent levensbeschouwelijke vorming en schrijver

Dirk is docent levensbeschouwelijke vorming. Hij heeft vele jaren de kans gehad om rond te kijken in de schatkamers van religies en …
Profiel-pagina
Al 2 reacties — praat mee.